951 



kleine breedte, kunnen in. i. de betrekkelijk lage waarden van de 

 indices der kinderen verklaren. Dit geldt misschien ook voor fam. 

 147 en fam. 130. Ook hier is de vader brachycephaal en heeft een 

 groot en breed hoofd, terwijl de moeder mesocephaal is en een 

 klein hoofd heeft. Een mooi geval is fam. 147 met 9 zoons en 2 

 dochters. Ook dit geval kan als voorbeeld van het erfelijkheidstype 

 van Nilsson-Ehle met meerdere of mindere dominantie der groote 

 lengten en groote breedten en koppeling worden opgevat. Van één 

 zoon overschrijdt de index die van den vader, één komt er mee 

 overeen, één is iets lager ; een dochter heeft een intermediairen index, 

 terwijl van de andere kinderen de index weinig van dien van de 

 moeder verschilt en twee hem een weinig overschrijden. 



De families 179c, 195 en 32/ vertoonen alle een geringen graad 

 van dominantie ; men zou deze ook nog wel tot tabel II kunnen 

 rekenen; 179c en 195 ook tot tabel VII (zie blz. 378). 



Moeielijkheden voor de duiding geven ten slotte voornl. de families 

 68 en 76. De vaders hebben in deze gevallen een nogal lagen index 

 en een groot hoofd, de moeders een hoogen index en een vrij groot 

 en breed hoofd. In het eerste geval hebben alle vier kinderen 

 denzelfden of een lageren index dan de vader, in het tweede geval 

 hebben twee der drie kinderen een iets lageren index dan de vader 

 en een een intermediairen index. Deze twee families onttrekken 

 zich aan de hier beproefde duiding (vgl. blz. 955). 



De reeds vermelde fam. 147 van tab. IV vertoont een verschijnsel, 

 dat ook bij andere families min of meer tot uiting komt. We hebben 

 hier te doen met ouders met uiteenloopende indices (85 en 79) ; 

 van de elf kinderen hebben drie zoons een index ongeveer gelijk 

 aan die van den vader, terwijl van de acht overige kinderen de 

 index met die van de moeder overeenkomt (78 — 81.8). Oogenschijnlijk 

 is hier overeenkomst met de mutatiekruisingen van de Vries 1 ): 

 splitsing in F, en eenvoudige herhaling van de eigenschappen der 

 ouders. Daar door de factorencombinalie, zooals we boven aangaven, 

 deze kruising ook nog te verklaren is en ook de formule DR \ RR = 

 = DR -4- RR, waarbij dus in dil geval de vader als DR en de 

 moeder als RR opgevat wordt, toepasselijk is en er ook bij meer 

 gecompliceerde gevallen een dergelijk resultaat verkregen is, dal 

 mendelistisch geduid is (Pearl), zullen we voorloopig deze kruising 

 als niet in strijd met de splitsingsregels van Men del opvatten. 



Over de erfelijkheid van het korte, kleine hoofd is nog iets naders 



') Hugo dr Vries. Die Mutationstheorie 11 en Gruppenweise Axtbildyng 1918. 

 S. 109. 



