953 



van dit verschijnsel tot later als over omvangrijker materiaal beschikt 

 wordt, uit. 



Bij de toetsing van ons materiaal aan de mendelistische ervaring 

 moeten we ten «lotte nog andere complicaties in overweging nemen. 

 Zoo kent men een versterkings- en verzwakkingsfactor, ook een 

 omvormingsfactor. Nilsson-Ehle heeft bij zijn proeven, wanneer de 

 getalverhoudingen in verschillende generaties niet de aanname van 

 verschillende in denzelfden zin werkende factoren mogelijk maakte, 

 aangenomen, dat het samenkomen van de factoren, die onderzocht 

 werden met andere, die niet in het onderzoek betrokken waren, 

 door deze verschillend beinvloed worden. Voor ons materiaal betee- 

 kent dit b.v. de mogelijkheid, dat de hoofdvorm niet dezelfde betee- 

 kenis voor de erfelijkheid heeft (behoeft te hebben) bij verschillende 

 rassen. Dolichocephalie b.v. te zamen voorkomend met blauwe oogen 

 en groote lichaamslengte zou zich anders kunnen verhouden dan 

 dolichocephalie en b.v. bruine oogen. Het is zeer wel mogelijk, dat 

 deze beïnvloeding er is. Bean heeft er ook n.a.v. het onderzoek 

 van haartypen op gewezen. l ) Het begrip potentie van erffactoren 

 (Davenport, Goijjschmvdt) verdraagt zich slecht met den geest van 

 het Mendelisme, past veel meer bij de vroegere opvattingen over 

 erfelijkheid, toen men van erfkracht sprak. Wanneer men de familie- 

 gegevens doorziet, (vergelijk de stamboomen Fig. 1 en ook Fig. 7 

 blz. 380) ontmoet men wel een enkele familie, bij wie men de 

 brachycephalie, resp. de dolichocephalie sterk ziet overwegen. Voor- 

 beelden zijn de lam. 3 en 34 (zie de stamboomen pag. 380j. Wij 

 hebben hare erfelijkheidsbeweging op mendelistischen grondslag ver- 

 klaard (p. 379), door de aanname van gunstige factorencombinaties. 

 Dit is vooral goed mogelijk voor fam. 34. Voor fam. 3 is het zeker 

 opvallend, hoezeer daar, in 't bizonder in de fam. 3c, de brachyce- 

 phalie onder de kleinkinderen overheerscht (waarden van 85 — 95). 

 In plaats van grootere potentie der erffactoren, zou men hier ook 

 een aparten versterkingsfactor kunnen aannemen. 



Als samenvatting en tot slot stellen we voorop, dat in ons materiaal 

 de groote lijn van het mendelisme te herkennen is. Er zijn duidelijke 

 aanwijzingen van splitsing en van zelfstandigheid van erffactoren. 

 Wat den aard en het aantal van de erffactoren betreft, zijn de 

 splitsingverschijnselen te samengesteld, om voor hun verklaring met 

 het aannemen van één paar erffactoren (brachycephalie-dolichocephalie) 

 te kunnen volstaan. Ook één paar erffactoren voor de lengte on één 



b R. B. Bean, Heredity of hairform among the Filipinos. American Naturalist, 



Vol. 45, p. 528. 



