957 



begrepen is, is iets verschillend naarmate het vacuüm in het calori- 

 meterglas meer of minder hoog is, wegens het verschil in de 

 temperatuur, die de toeleidingsdraden bij het stoken aannemen. 

 Deze verschillen in den weerstand van den stookdraad bedroegen in 

 de gevallen, in welke die weerstand uit spanning en stroomsterkte 

 gedurende het stoken kon afgeleid worden, hoogstens 0,9 °/ . Zij 

 vallen binnen den graad van nauwkeurigheid, die bij deze metingen 

 bereikt kon worden l ). 



§ 2. Soortelijke warmte van vloeibare waterstof. De correctie, 

 die moest aangebracht worden wegens de verdamping van waterstof 

 tijdens de calorimetrische proef, is betrekkelijk grooter dan zij was 

 bij stikstof (Meded. N°. 149a § 5). Zij bedroeg hoogstens 4.5 °/ van 

 de toege voerde warmte. 



De uitkomsten zijn vereenigd in tabel 1 en voorgesteld in fig. 2. 



In fig. 2 zijn ook opgenomen (door AA aangeduid) de uitkomsten 

 van de metingen van Eucken 3 ) betreffende de s. w. van vloeibare 

 waterstof tusschen 17.3 en 21.2° K. Onze uitkomsten, die zich tot 

 lagere temperaturen uitstrekken, komen bij deze hoogere tempera- 

 turen binnen den nauwkeurigheidsgraad der metingen met die van 

 Eucken overeen. 



kamertemperatuur 1,2 $&. De goud-spiraal is opgehangen 

 tusschen twee toeleidingsdraden van goud (1 m.m.), die 

 door glazen buisjes geïsoleerd door het deksel van de 

 koperen kamer Ka naar buiten treden. Zij zijn gesoldeerd 

 in koperen dopjes d, die de kamer Ka gasdicht afsluiten. 

 De glazen buis g dient voor het vullen van de kamer 

 Ka met gas (H 2 of He). Om de kamer werd een con- 

 stantaandraad met platina toeleidingsdraden gewikkeld 

 op geheel dezelfde wijze als beschreven in Meded. No. 

 143 § 2, waarnaar verwezen zij. Bij afzonderlijke proeven 

 werd geconstateerd dat bij de temperatuur van vloeibare 

 waterstof de weerstand van een spiraal van denzelfdeu 

 gouddraad, opgehangen in een met waterstof (in gastoe- 

 stand) gevulde kamer, kon gemeten worden met een 

 stroom van 35 m. A., zonder dat door de Joiile-wannte 

 de temperatuur van den gouddraad meer dan 0.01 graad 

 boven die van het bad steeg. 



De weerstand van den gouddraad, die na hot spira- 

 liseeren tot 300° C. is verhit, verkrijgt eerst constante 

 waarden, nadat hij verscheidene (b.v. 5 of meer) malen in vloeibare lucht is afge- 

 koeld en weer op kamertemperatuur gebracht. 



') Wij betuigen wederom onzen hartelijken dank aan den Heer J. M. BUBGBRS 

 voor zijne hulp bij de temperatuurmetingen. 

 -) A. Eucken, Verh. d. physik. Ges. 1916, p. 4. 



