960 



toe (nulpuntsverplaatsingen van den galvanometer, temperatuurver- 

 andering door instraling 1 ), bij de metingen van Febr. — Mei 1916 

 mogelijk wijl in het bad van vaste waterstof door de verdamping 

 gasruimten ontstaan), en besluiten wij uit het geheel van 8 afkoe- 

 lingskrommen, dat onze proeven geen aanwijzing geven voor het 

 bestaan van een omzettingspunt voor vaste waterstof tusschen het 

 tripelpunt vast-vloeibaar-damp en 10.6° K. 3 ). 



Stellen we gemiddeld bij T= 12,55° K. de s.w. van vaste water- 

 stof 0,64, dan vinden we (het verschil C v — C sat verwaarloozende) 

 in de formule van Debije voor waterstof 6 = 111 (vergel. de 

 kromme in fig. 2). Deze waarde is, in nog sterkere mate dan dat 

 bij stikstof (Meded. N°. 149a § 4) het geval is, kleiner dan de 

 waarde van 6, die men berekent uit de formule van Lindemann 

 (Meded. N'. 147a § 5), nl. S = 212. Evenals bij stikstof (Meded. 

 N°. 149a § 4) besluiten we dat ook waterstof in vasten toestand 

 vermoedelijk meeratomig is in den zin als l.c. is aangegeven. 



§ 4. Smellwarmte van waterstof. Wij deden (11 Mei 1916 en 

 11 Sept. 1917) een tweetal proeven ter bepaling van de smeltwarmte, 

 door de warmte te meten, die moest toegevoerd worden om het 

 fleschje met waterstof van (0,2 resp. 0.7 graad) beneden tot (0,9 

 resp. 1,6 graad) boven de tripelpuntstemperatuur te verhitten. Deze 

 proeven leverden voor de smeltwarmte (per gram H 2 ) : 13,3 resp. 

 16,4 cal 16 , gemiddeld dus 15 cal 16 . 



1 ) Mede ten einde de hier bedoelde instraling, afkomstig van wanden van hoogere 

 temperatuur, te weren, werd daarna het calorimeterglas door een koperen cylinder 

 omgeven, vergel. § 1. 



2 ) Op de lineair geëxtrapoleerde temperatuurschaal van Const C 3 (zie het begin 

 van deze §). 



