969 



Waar nu de spinale baan, haar oorsprong vindende in het 

 periphere zenuwstelsel, met de achterwortels haar intrede doet in 

 het ruggenmerg', en o.a. de dikke ach terwortel vezels hun colla- 

 teralen zenden naar de Clarksche zuil en de area nuclei inter- 

 mediï, meende ik de stoornis in het evenwicht door wegvallen der 

 centripetale prikkels langs de kleinliersenzijstrengbanen, het best te 

 kunnen bestudeeren bij ziekten die de achterstrengen aandoen, dus 

 bij de tabes dorsalis. Voor afwijkingen van het vestibulair apparaat 

 zou ik mij bepalen tot die ziektegevallen, waarbij dit evenwichts- 

 orgaan zijn functies verloren had, o.a. na scarlatina, cerebrospinaal 

 meningitis, enz. 



Bij het uitvoeren dezer onderzoekingen lag het voor de hand, te 

 trachten een werkwijze uit te denken, welke als schema dienst zou 

 kunnen doen, èn bij afwijkingen van de achterstrengen, èn bij die 

 van het vestibulair apparaat èn bij aandoeningen van het cerebellum. 



Ik meende deze gevonden te hebben, door de patiënten o.a. 

 loopproeven te laten verrichten, en deze op papier te registreeren. 

 Daartoe werd op groote reepen papier, een lijn in het midden 

 getrokken, en den patiënten verzocht, nadat hun de voetzolen zwart 

 waren gemaakt, daarop te loopen. 



Wanneer ik de verkregen resultaten met betrekking tot het 

 cerebellum, in deze verhandeling buiten beschouwing laat, en mij 

 bepaal tot die welke in verband staan met aandoeningen van 

 achterstrengen en het vestibulair apparaat, krijgt men het volgende: 



Ie. Laat men een patiënt, die tabes in eenigszins vergevorderden 

 staat heeft, op het papier loopen, dan krijgt men het beeld als 

 weer gegeven in fig. 1 '). 



De zieke tracht gevolg te geven aan de hem verstrekte opdracht, 

 om op de streep te loopen (1, 2 en 3) doch waggelt heen en weer, 

 als bij het Rombergsche verschijnsel, en is verplicht den rech lei- 

 voet lateraal waarts te verplaatsen (4). Nog erger wordt dit heen 

 en weer zwaaien bij den volgenden rechter voetstap, waar hij, om 

 evenwicht te blijven houden, den voet tot drie keer toe verplaatsen 

 moet. Het allerduidelijkst komt de afwijking in het evenwicht uit 

 bij de stappen 8 tot en met 11, welke hij vlak bij elkander heeft 

 moeten zetten, en waarbij het niet mogelijk was, de sneep te 

 houden. Hij geeft de poging daartoe dan ook verder maar op. en 

 loopt met een breed spoor, vrij goed verder. 



2e. Wanneer het sub. 1 aangegevene herhaald wordt, doch mei 



') Het kruis op de foto geeft aan, (tal vanaf dien voetstap, <.W buitenrand en 

 hinnenhielrand zijn aangedikt met inkt, daar anders van de voetstappen op do 

 foto's niet veel te zien zou zijn. 



