973 



terwijl de oogen, met betrekking tot het loopen, exteroceptieve 

 prikkels aanvoeren. Men zou het 't beste dusdanig kunnen omschrij- 

 ven, dat het evenwicht beheerscht wordt door het vestibulair apparaat, 

 benevens de evenwicht-sensibiliteit van romp en ledematen, terwijl 

 de oogen slechts de doelbewuste richting der bewegingen regelen. 



Wanneer nu een tabeslijder loopt, heeft hij niet de volle beschikking 

 over de drie bovengenoemde factoren, doch loopt, om het zoo- uit 

 te drukken, op zijn oogen, vestibulair apparaat en de resten der 

 evenwicht-sensibiliteit van romp en beenen. Het gevolg daarvan is, 

 dat de bewegingen onzeker worden. Sluit men zoo iemand de oogen, 

 dan worden bovendien nog de exteroceptieve prikkels uitgeschakeld, 

 kunnen de oogen geen richting meer geven aan doelbewuste bewe- 

 gingen, en is het begrijpelijk dat de onzekerheid in den gang toeneemt. 



Omgekeerd kan echter ook gezegd worden, dat waar het even- 

 wicht eigenlijk slechts geregeld wordt door proprioceptieve prikkels, 

 bij het wegvallen van een gedeelte hiervan, loopstoornissen ontstaan, 

 die voor een gedeelte verbeterd kunnen worden, door de exterocep- 

 tieve prikkels welke van uit de oogen hun impulsen kunnen aanroeren. 



Dit bovenstaande is bekend, maar van veel belang is het nu, dat 

 wanneer men zulk een tabes-patient, hetzij met open, hetzij met 

 gesloten oogen, aanraking geeft met naast hem loopende personen, 

 de voetsporen zeer belangrijk verbeteren, zoo zelfs, dat zoo goed 

 als alle ataxie er uit verdwijnt. 



Waar zulk een patiënt niet gesteund wordt, doch slechts aanraking 

 heeft met de naast hem loopende personen, vermeen ik te moeten 

 aannemen, dat de evenwicht-sensibiliteit der bovenste extremiteiten 

 in werking wordt gesteld. De evenwicht-sensibiliteit oriënteert zich 

 langs dezen nieuwen weg, brengt op die wijze nieuwe afferent- 

 proprioceptieve impulsen naar het centrale zenuwstelsel en kan 

 daardoor de bewegingen der onderste extremiteiten beter beheerschen. 

 De evenwicht-sensibiliteit der armen, neemt dus bij den tabes-patient 

 de functie over van de voor een groot gedeelte te loor gegane 

 evenwicht-sensibiliteit der onderste extremiteiten en romp (dit 

 natuurlijk alleen, wanneer de tabes in het ondergedeelte van het 

 ruggem erg zetelt). 



Men kan dus het volgende zeggen : 



a. een tabeslijder loopt op zijn oogen, vestibulair apparaat en de 

 resten der evenwicht-sensibiliteit van romp en beenen. 



/>. heeft zulk een patiënt gevoel-eonlaet mei naast hein gaande 

 personen, dan loopt hij bovendien op de evenwicht-sensibiliteit van 

 de armen. 



In het geval a heeft hij een belangrijk tekort aan allerente 



