974 



evenwicht-impulsen en loopt daardoor atactisch, in het geval b is 

 de hoeveelheid dier evenwicht-impulsen zeer belangrijk vermeerderd, 

 en is dus ook de ataxie verbeterd, ja zelfs bijna of geheel verdwenen. 



Heeft men nu een patiënt met een vestibulair lijden, dan krijgt 

 men ongeveer hetzelfde. 



Bij dit soort zieken ontvangt het centrale zenuwstelsel wel de 

 exteroceptieve impulsen langs de banen van de oogen, en ook de 

 proprioceptieve van romp en beenen, langs de achterwortels van het 

 ruggenmerg, doch geene, of slechts een gedeelte van de proprio- 

 ceptieve van uit het vestibulair orgaan. Het gevolg hiervan is, dat 

 de hoeveelheid evenwicht-impulsen ontoereikend is, dus de zieke 

 atactisch loopt. 



Ook voor dit soort gevallen is het nu van belang, dat wanneer 

 de zieken, langs de armen, evenwicht-contact krijgen met naast hen 

 loopende personen, de ataxie of zeer belangrijk verbetert of geheel 

 opgeheven wordt. 



Ook hier hebben wij het dus, dat het even wicht-gevoel van de 

 armen, geheel of voor een zeer groot gedeelte, in de plaats treedt 

 van de proprioceptieve prikkels van uit het vestibulair apparaat. 



Voor dit geval kunnen wij dus zeggen : 



a. een vestibulair lijder loopt op zijn oogen, het evenwichtgevoel 

 van romp en beenen, en de hem resteerende afferent-proprioceptieve 

 prikkels van uit het vestibulair apparaat. 



b. heeft zulk een zieke evenwicht-contact met naast hem gaande 

 personen, dan loopt hij bovendien op de evenwicht-sensibiliteit van 

 de armen. 



In geval a bestaat er een tekort aan afferente-evenwichtsprikkels 

 en loopt de zieke atactisch. In het geval b is dat tekort aangevuld 

 en verdwijnt de ataxie geheel of gedeeltelijk. 



Nu is het eigenaardige van de verkregen resultaten, zoowel bij 

 tabes als vestibulair lijden, dat het evenivicht-gevoel van de armen, 

 zoowel compenseeren kan liet evenwicht- gevoel van romp en beenen, 

 als de impidsen van uit ons vestibulair- orgaan. 



Op grond daarvan rijst de vraag of het mogelijk is, dat bij ons 

 evenwicht verschillende zintuigen elkander vervangen kunnen. 



Deze vraag dient tot op zekere hoogte in bevestigenden zin be- 

 antwoord te worden. 



Wanneer men b.v. iemand de oogen sluit, en dan verzoekt 

 rechtuit te loopen, dan zullen er velen zijn, die naar rechts of links 

 afwijken. De oorzaak hiervan zal o.a. daarin liggen, dat de proprio- 

 ceptieve evenwicht-prikkels, welke van de beide lichaamshelften 

 uitgaan, niet gelijk van kracht zijn, waardoor de eene helft overweegt, 



