d 
478 
met olijfgroen als bewasschen. Onderdeelen en flanken grijs- 
achtig wit en met olijfgroen bewasschen. Borst lichtgeel 
gelint even als de onderste staartdekvederen. Pooten licht 
hoornkleurig, niet zoo stevig als die van Pyenonotus plumosus. 
Iris wit. Bek van boven donker hoornkleurig, van onderen 
wit en fijner gebouwd dan bij P. plumosus. 
Vergelijkt men de pas geschoten individu’s der beide soorten 
dan vallen de volgende verschillen in het oog. 
Bij P. plumosus heeft een geleidelijke overgang plaats tus- 
schen de kleur van den bovenkop en die van het gelaat, die 
trouwens slechts weinig verschilt. 
Bij Jole olivacea is de donkere umberkleur scherp afgescheiden 
van de lichtere geelgrijze kleur van het gelaat en de teugels. 
Bij P. plumosus is de buik grijs met gelen okertint, bij de 
andere daarentegen meer lichtgeel. De vorm der vederen op 
den bovenkop is bij Jole olivacea min of meer ged puntig en 
bij P. plumosus meer afgerond. 
Ook de pooten toonen verschil. Zij zijn bij P. plumosus 
steviger en dikker. 
Terwijl laatstgenoemde eenen dikkeren korteren bek heeft, die 
nagenoeg geheel donkerhoornkleurig is en waarvan enkel het 
onderste gedeelte van de onkerkaak, eene lichte vleeschkleur 
heeft, bezit Jole olivacea eenen scherpen spitsen bek waarvan 
enkel de snavelrug donkerhoornkleurig is, doch die overigens 
eene lichte loodkleur heeft. Van binnen is de bek bij Jole olivacea 
geel in tegenstelling met dien der andere soort, welke van binnen 
loodblauw is. 
Behalve deze verschillen, komen ook de afmetingen van den 
kop in beide soorten niet overeen, zoo als uit onderstaande 
cijfers blijkt: 
Jole olivacea. Pyenonotus plumosus. 
Breedte van den kop 
over de oorstreek bij 
drie exemplaren. ze 
16—1.b-=l.b clm. 1.7—1.6—1.6 clm. 
