( 24 ) 



gewerkt (il O a 130° en liooger) niet kan ontstaan. Dat het bij toe- 

 passing der gewijzigde methode van Schmitt, dus bij hoogen kool- 

 zuurdruk en lagere temp. (120 a 130 a ) een rol speelt, is daarom nog 

 niet uitgesloten, daar het carbonaat ten minste in de toestellen aanwezig 

 zijn kan; die onderstelling is echter, zooals nader uit het volgende 

 blijkt, niet waarschijnlijk, hoewel mogelijk. 



Men kan nu ook gemakkelijk bewijzen, dat indien men volgens 

 Kolbe salicylzuur bereidt, het geen zin heeft om, zooals in sommige 

 handleidingen is voorgeschreven r j, eerst bij een temperatuur van 

 110° a 130° het koolzuurgas over het natriumphenolaat te leiden en 

 eerst daarna langzamerhand tot 180° a 200° te verhitten. De proef 

 leert nl. gemakkelijk dat, ook indien men gedurende meerdere 

 uren bij 110° a 130° C0 2 leidt over phenolaat er bijna geen merk- 

 bare gewichtsvermeerdering optreedt 2 ) ; men kan direct op hoogere 

 tem peratuur verh itten . 



3. Na dit resultaat bleef nu echter de vraag bestaan, welke is dan 

 de Avare aard der salicyizuursynthese, in 't algemeen dus ; welk is 

 het mechanisme der earboxyleering van phenolaten ? De voorstelling, 

 die zich in de eerste plaats aanbood, is ons gebleken de juiste te 

 zijn; het phenolaat addeert zich aan koolzuur onder vorming van 

 phenolnatrium-ocarboonzuur, 



/\ONa /\0Na 



I I +CX) 2 -* | | 



\/H V^/COOH 



een prodnkt dus, dat isomeer is met het eigenlijke natriumsalicylaat 

 C 6 H 4 OH. COO Na. 



Men kan dit nieuwe lichaam hel zuiverst bereiden door phenyl- 

 natriumcarbonaat in toegesmolten buizen op 100 c gedurende vier etma- 

 len te verhitten ; bij het openen der buizen is druk niet aan- 

 wezig en hét carbonaat is geheel verdwenen ; werkt men bij 

 hoogere temp. dan heeft de vorming sneller plaats, het produkt 

 is echter donkerden gekleurd ; ook bij 85° is zijn ontstaan merk- 

 baar; Uit de oplossing in droge aceton door petroleum-aether 

 gepraecipiteerd, verkrijgt men het als fijn, kristallijn, nagenoeg wit 

 poeder, niet hygroscopisch ■). 



De isomerie met het gewone natriumsalicylaat werd nu bewezen door 

 het verschil in gedrag tegenover CHJ ; nadat deze stof gedurende eenige 

 etmalen op ± 145 u met het laatste zout verhit was, had volstrekt geen 



1 ) Gatïermann, Praxis d. organ. Chem. 297. eic 



2 ) De zeer geringe gewichtstoename komt op rekening van zich reeds vormend 

 salicylzuur. 



3 ) Onderzoclü wordt nog of het droge of het opgeloste G 6 H 4 ONa . GOOH ook 

 overgaat in G 6 H 4 OH . COO Na. 



