( 26 ) 



4. Het is hekend dat de salicvlzuursynthese het belangrijkste voor- 

 beeld is van eene reeks Aan analoge synthesen. Het carboxyleeren van 

 phenolaten is eene op ongeveer alle phenolen toe te passen methode. 

 Dat het mechanisme in alle of althans in de meeste gevallen het- 

 zelfde is als dat, hetwelk voor de salicvlzuursynthese thans ais geldend 

 moet worden aangenomen, is hoogstwaarschijnlijk. Zonder dat hier 

 ter plaatse bij alle bijzonderheden, die bij de talrijke onderzoekingen 

 zijn gebleken, zal worden stil gestaan, moge er op gewezen worden, 

 dat het carboxyleeren van sommige meerwaardige phenolen, bijv. 

 van resorcine, volgens Senhofer en Brunner l ), reeds plaats vindt in 

 waterige oplossingen door ammoniumearbonaat bij gewone temperatuur 

 onder den invloed van het zonnelicht, of daarop, dat die van phloroglu- 

 cine volgens Will 2 ) snel verloopt door zachte verwarming met eene 

 waterige oplossing van kaliumbicarbonaat. Dat bij deze reactie's een 

 estercarbonaat intermediair zou ontstaan wordt hoogst onwaarschijnlijk, 

 indien men bedenkt, dat deze stoffen door water buitengewoon 

 gemakkelijk onder ontwikkeling van koolzuurgas worden ontleed. 



Aan den anderen kant is er eene waarneming, welke er op wijst, 

 dat een carbonaat wel degelijk als noodzakelijk tusschenproduct kan 

 optreden. Schmitt en Engelmann 3 ) deelen mede, dat uit o. oxychinoline- 

 natrium, met C0 2 volgens Kolbe (dus in een open vat) tot op 200 verhit, 

 geen carbonzuur ontstaat, terwijl volgens Schmitt's methode (dus 

 onder druk) bij 140° — 150° na 7 uur zulks quantitatief plaats vindt. 

 Waar dus nu niet, zooals bij natriumphenolaat, directe additie aan CH 

 optreedt, ligt het voor de hand, de vorming van het carbonaat als 

 tusschenproduct aan te nemen ; bij 200' en lager kan het onder gewonen 

 druk niet ontstaan, wel in een gesloten apparaat onder sterken druk. 



Natuurkunde. - - De Heer Julius 'doet een mededeeling : „Over dis- 

 persie-banden in absorptie-spectra." 



Verschillende omstandigheden hebben invloed op het uiterlijk van 

 absorptieiijnen. Bepalen wij ons tot het geval van absorptie in gassen 

 of dampen, dan kunnen wij tot de ruimschoots bestudeerde omstan- 

 digheden rekenen de temperatuur, de dichtheid, de drukking in die 

 stolfen, haar snelheid van beweging in de gezichtslijn, de sterkte en 

 de richting van het magnetische veld, waarin zij zich eventueel be- 

 vinden. In de hier volgende mededeeling zal blijken, dat ook de 



i; Wien. Akad. 1879. 504. 



2) Ber. 18. 1323. 



3 ) Ber. 20, 1217. 



