( 30) 



doet een zeer zwakke stroom door de sodaoplossing het verschijnsel 

 2 ontstaan. De opnamen 3, 4 en 5 werden verkregen met stroom- 

 sterkten van ongeveer 1, 3 en 6 ampère. 



Beschouwen wij thans het geval, voorgesteld in Fig. 2, a. Hier 

 is de middellijn der vlam 3 ml. naar rechts verschoven. De smalle 

 lichtbundel, die S 2 bereikt, doordringt slechts het gedeelte van de 

 vlam, waar de dichtheid van den natriumdamp van links naar rechts 

 toeneemt. Stralen, voor welke de brekingsindex van den damp groot 

 is, krommen zich in een structuur van dezen aard naar rechts, zooals 

 S 1 G. Zij worden niet opgevangen door Q en hebben dus toegang tot 

 de spleet ,S 3 . Daar kunnen dergelijke golven zelfs in grootere hoe- 

 veelheid binnendringen dan zonder de aanwezigheid van den natrium- 

 damp mogelijk zou zijn; want stralen van deze soort, die afkomstig 

 zijn van de onbedekte helft van A en bij rechtlijnige voortplanting 

 onderschept zouden worden door Q, kunnen, nu zij gekromd worden, 

 de lens B doordringen. 



Geheel anders is het gesteld met de lichtsoorten, voor welke de 

 natriumdamp een brekingsindex kleiner dan één heeft. Zulke stralen 

 buigen naar links, zooals S X K, worden door Q opgevangen, en 

 ontbreken derhalve in 't spectrum. 



De fotografieën 6, 8 en 10 werden onder deze omstandigheden 

 vervaardigd. Links vindt men de kleinere, rechts de grootere golf- 

 lengten (immers in de eerste vijf opnamen ziet men duidelijk dat 

 de sterkere lijn D 2 links staat); het blijkt dus dat werkelijk de 

 lichtsoorten aan den naar rood gekeerden kant der D-lijnen, voor 

 welke de damp een grooten brekingsindex heeft, door anomale 

 g dispersie versterkt zijn, en dat daarentegen de golven aan den violetten 

 kant aanmerkelijk verzwakt zijn. 



Afwisselend met 6, 8 en 10 werden de fotografieën 7, 9 en 11 

 gemaakt. Daarbij was de opstelling', zooals aangegeven in Fig. 2, b, 

 d. w. z. de vlam was met haar as 3 mM. naar links verschoven, 

 zoodat de middelste stralenbundel het gedeelte van de vlam door- 

 dringen moest waar de dichtheid van den natriumdamp van links 

 naar rechts «/neemt. In dit geval zijn het nu juist de stralen voor 

 welke de brekingsindex van den damp klein is, die naar rechts 

 afwijken en in grooter aantal de spleet S 2 bereiken, zooals S 1 K; 

 terwijl daarentegen het licht met grooten index, bijv. de straal S X G, 

 door Q onderschept wordt. 



De opnamen 6 tot 11 hebben betrekking op telkens grootere dicht- 

 heid van den natriumdamp; 12 toont weer de scherpe natriumlijnen, 

 na het blusschen van de vlam JV aan het einde van een proe venreeks ; 

 zij zijn een weinig sterker dan bij den aanvang der reeks, daar 



