(51 ) 



Ci. 



I, Romp myotoom van Petromyzon fluviatilis (fig. I). 



Het rompmyotoom van 

 het volwassen dier heeft in 

 het algemeen den vorm van 

 een halve maan, waarvan 

 cl e hoornen gericht zijn naar 

 het craniale einde van het 

 lichaam. De dorsale hoorn 

 (CD fig. II) reikt tot de dor- 

 sale middenlijn, terwijl de 

 ventrale hoorn (CV fig. II) 

 tegen de ventrale middenlijn 

 van het lichaam eindigt. 

 Beide hoornen vertoonen een 

 verschil in lengte ; de dor- 

 sale hoorn is ongeveer 1 / 1 

 /f/ B| langer dan de ventrale en 



Fig. II. terwijl beide zich tot het 



sagittale middenvlak van het lichaam uitstrekken, zijn zij in lichte 



mate ten opzichte van elkaar getordeerd. 



Het lichaam van het myotoom vertoont een knie (K tig. II), 



welke steeds dichter bij de ventrale dan bij de dorsale middenlijn 



is gelegen. Op een dwarsdoorsnede, volgens de lijn FF fig. II, is het 



Fig. III. 



lichaam van het myotoom ruitvormig, terwijl deze 

 ruit naar de hoornen toe meer en meer afgeplat 

 wordt. Daardoor worden de hoornen op eene dwars- 

 doorsnede als lamellen zichtbaar (L.L. fig. III), 

 welke in lichte mate gekromd zijn. Een zijde 

 dezer ruit is gekeerd naar het buitenoppervlak van 

 het lichaam (zwartgekleurd in fig. II). Dit lichaams- 

 oppervlak is in het midden van den romp cylin- 

 drisch, terwijl de dwarsdoorsnede van dezen 

 cylinder nauwkeurig elliptisch is. Het zwart 

 gekleurde oppervlak moet dus gedacht worden 

 gesneden te zijn uit dit cylindrisch oppervlak. 



De tegengestelde zijde der ruit is gekeerd naar 

 het asskelet en naar de lichaamsholte. In 't alge- 

 meen heeft deze zijde van het myotoom den- 

 zelfden vorm als het buitenoppervlak, alleen in 

 Zwart het intersegmen- geringe mate uitgehold door de lichaamsholte. In 

 tale weefsel. dit gedeelte van den romp is de lichaamsholte 



4* 



Dwarsdoorsnede door 

 Petromyzon fluviatilis. 

 Midden van den romp 



