(55) 



uit eene dwarsdoorsnede door den romp van Acanthias (fig. VII) in 

 de regio van het beschreven myotoom. In deze dwarsdoorsnede is 

 LF het bindweefselseptum dat het dorsale deel van het laterale scheidt, 

 terwijl L' F' het septum is dat het laatst genoemde deel scheidt 

 van het ventrale. 



De verdere differentiarie van het dorsale gedeelte van het myotoom 

 heeft plaats volgens hetzelfde principe. De plooilijnen echter, in plaats 

 van evenwijdig aan de sagittale as van het lichaam te verloopen, 

 vormen in het algemeen een rechten hoek met die as. Er zijn drie 

 zulke plooilijnen overeenkomstig het aantal uitsteeksels, dat het dorsale 

 deel van het myotoom vertoont. 



Deze lijnen, in de richting van buiten naar het asskelet toe 

 beschouwd, zijn aanvankelijk normaal ten opzichte van het lichaams- 

 oppervlak, vervolgens gekromd met de convexe zijde gekeerd ventraal 

 en naar buiten. De kromming is het duidelijkst zichtbaar aan de 

 derde plooilijn gerekend van de dorsale middenlijn {A fig. VII), 

 terwijl de eerste plooilijn nagenoeg eene rechte is normaal ten 

 opzichte Aan het lichaamsoppervlak en van de sagittale as van de» 

 romp. Deze plooilijnen worden op eene dwarsdoorsnede duidelijk 

 zichtbaar, doordien septa van intersegmentaal weefsel in de plooi 

 indringt. De gekromde lijnen zijn de dwarsdoorsneden dezer septa. 



Het laterale gedeelte van het myotoom vertoont geen verdere 

 differentiaties. 



Het ventrale deel van het myotoom heeft slechts een plooilijn, 

 waarlangs de vouwing van het myotoom duidelijk is uitgesproken. 

 Tengevolge hiervan vertoont dit deel slechts een duidelijk uitsteeksel 

 gekeerd naar het caudale deel van het lichaam. 



Het myotoom, als een geheel beschouwd, vertoont evenals bij 

 Petromyzon een caudale inclinatie, welke het aanzienlijkst is in het 

 gebied van de knie. Beschouwt men alleen het dorsale gedeelte, 

 dan ziet men deze inclinatie afnemen in grootte naar de dorsale 

 middellijn toe, zoodat het meest dorsale deel van het myotoom, dat 

 verlengd is in een dorsalen hoorn (CD fig. VI), ongeveer normaal 

 is geplaatst ten opzichte van het lichaamsoppervlak. Op eene dwars- 

 doorsnede vindt men derhalve deze dorsale hoornen als naast elkaar 

 geplaatste lamellen terug (CD fig. VII). 



Waar nu bij een plooilijn de richting, waarin het myotoom langs 

 den romp loopt, omgekeerd wordt, keert ook de richting van de 

 inclinatie om, zoodat deze gedeelten van het myotoom een craniale 

 inclinatie vertoonen. De vouwing van het myotoom langs een plooilijn, 

 in samenhang met de inclinatie van het myotoom, veroorzaken den 

 gestrekten en puntigen vorm bij deze plooilijnen en maken tevens, 



