(70) 



Dr. Bouman gebruikt dan ook de methode van Dr. van der Plaats, 

 wiens 300 één-lettergrepige zelfstandige naamwoorden hij als prikkel- 

 woorden overneemt. 



Hij onderscheidt dus evenals deze de vrije associaties in 



1. Coördinaties: als het antwoord tot het prikkelwoord staat als 

 deel tot geheel, als geheel tot deel, als deel tot deel, of er in een 

 causale verhouding toe staat, bijv. laas-venster enz. 



2. Praedicatieve : als het antwoord een eigenschap van het prikkel- 

 woord geeft, dus adjecliva, verba, of substantive adjectieven, ijs-hard. 



3. Woordenaanvullingen : als het antwoord eenvoudig een verlengd 

 prikkelwoord wordt, vuur-vurig. 



4. Klankassociatie en spraakherinneringen : rein-klein. 



5. Identiteiten: zoen-kus. 



6. Zinlooze associaties: (zeer zeldzaam). 



Maar hij voegt er, gedwongen door zijn materiaal, een aantal 

 andere groepen bij. 



7. Doelaan gevende associaties bijv. vuur — om te wannen. 



8. Herhalingen. 



9. Zinnen en woordrijen (bij krankzinnigen). 

 10. Niet beantwoorde prikkelwoorden. 



Voorts tracht Dr. Bouman te weten te komen, hoe het met de 

 ontwikkeling zijner proefpersonen gesteld is. 



Om die reden laat hij de aspirant- verpleegsters een proef vragen lijst 

 invullen, waaruit hun schoolkennis zal blijken en geeft hij van hen 

 een psychologische, overigens subjectieve, analyse. Voor de ver- 

 pleegsters (verplegers) geldt het reeds verworven diploma als index. 

 Van de schoolkinderen heeft hij de mededeelingen der onderwijzers 

 voor dit doel gebruikt. De krankzinnigen beoordeelt hij uit de 

 zi ek te-geschiedenissen . 



Al deze groepen worden nu onderling en met die van Dr. van 

 der Plaats vergeleken. 



Ook Dr. Bouman vindt evenals zijn voorganger personen die op 

 typische wijze vrij associeeren. Die typen catalogiseert hij. 



Het type A bijv. gebruikt in meer dan 50% alleen coördinaties, 

 type B in meer dan 507 praedicative associaties, type C in meer 

 dan 507 woordaanvullingen enz. 



Maar uit zijn onderzoekingen blijkt tevens, dat bij zijn materiaal 

 niet geheel hetzelfde wordt gevonden als bij de studenten van 

 Dr. van der Plaats. Studenten associeeren meerendeels in coördi- 

 naties, maar Dr. Bouman ziet zich gedwongen om typen aan te 

 nemen, welke bij de onderzoekingen van eerstgenoemden niet zijn 

 voorgekomen en op zich zelf schijnen te staan, 



