( 87 ) 



van rechts komend bij 36°. 6' der schaal 

 van links komend ,, 20°. „ 



hetgeen een draaiing der Nichols beteekent van resp. 82°. 6' en 

 81°.48' of gemiddeld 81°. 57', afgerekend van den voor de licht- 

 passage meest gunstigsten stand. 



Op grond van de Nicholkruising mogen wij aannemen, dat de 

 lichtsterkte op het oogenblik van minimum perceptibile zich verhoudt 

 tot de oorspronkelijke lichtsterkte als cos 2 81°. 57' tot cos 2 .0° of als 

 0.0196 tot J. 



Verder bedroeg de expositietijd telkens slechts 0.6 millisecunden. 



Eindelijk had de kunstmatige pupil een oppervlak van niet meer 

 dan 0.0314 D cm. 



Door al deze omstandigheden is de oorspronkelijke energiehoe- 

 A r eelheid, over de door de staafjes absorbeerbare stralen gerekend, 

 van 0.03 Erg teruggebracht tot 



0.0196 X 0,0006 X 0.0314 X 0.03 Erg = 1.1 10~ 8 Erg. 



Uit de absorptiemetingen van A. König volgt, dat Vso van hat 

 licht dezer stralen in het netvliesrood wordt teruggehouden en aan- 

 gezien slechts het werkelijk geabsorbeerde licht voor de prikkeling 

 in aanmerking komt, wordt ons quantum nog teruggebracht tot 



0.02 X 1110- 8 Erg = 2.2 X 10~ 10 Erg. 



In een tweede proefreeks, met een expositietijd van 0,00062 sec, 

 die zich om de 0.64 sec. herhaalden, en een Nicholdraaiïng van 

 84°42' uit den gunstigsten stand, vond ik 



0,00854 X 0.00062 X 0.314 X 0.03 Erg == 4.9 X 10~ 9 Erg. 



En hiervan weer het 1 / i0 geeft 



0.02 X 4.9 X 10-° == 1 X IQ" 10 Erg. 



De Energie in staat om bij excentrisch zien de gewaarwording van 

 een uiterst zwak schijnsel te verwekken is dus van orde van 1.10 -10 Erg. 

 De hoeveelheid zou nog 100 maal kleiner zijn gebleken, indien ik 

 mij volledig voor duisternis had geadapteerd. Volgens eene verwante 

 methode verrichtten de Heeren Grijns en Noyons zulke, later te pu- 

 bliceeren, proeven. 



De verandering van het netvliesrood in netvliesgeel onder den 

 invloed van licht is een omkeerbaar proces. Het moet dus berusten 

 op een verschuiving van het evenwicht, dat tegen het einde der 

 adaptatie volkomen is, tegen de richting van de chemische krachten, 

 die het tot stand brengen, in. De kleine wijziging in thermodynamische 



