( 88.) 



potentiaal, die een hoeveelheid lichtenergie van de orde zooeveii 

 vermeld in het aanhangsel der netvlieszenuwcel te voorschijn roept 

 is voldoende om in deze zenuwcel een toestand van prikkeling te 

 weeg te brengen. De natuurlijke zenuwprikkel kan alzoo ontzachelijk 

 veel kleiner worden genomen clan de kunstmatige, ook in zijn gun- 

 stigsten vorm. 



B. Reukzintuig. 



Wanneer men voor het geval van het reukzintuig eene poging 

 wil doen de energie waarde van den natuurlijken prikkel te berekenen, 

 zoo kan dit op de volgende wijze plaats hebben. 



Men verdunne in de zoogen. reukkast *) (een afgesloten ruimte 

 van 64 Liter met alom glazen wanden) een reukstof tot de uiterste 

 verdunning, waarin zij nog ruikbaar is. Dit geschiede door verdam- 

 ping van enkele druppels der stof in substantie of in waterige op- 

 lossing tot volkomen vervluchtiging toe. Dan snuffel e men een weinig 

 lucht uit deze ruimte op. De hoeveelheid lucht, die bij zulk een 

 enkele snuffelbeweging wordt geaspireerd, schat Valentin op 50 cub. 

 cm. en ik geloof, dat dit juist is, want snuffelend aan mijn reukmeter 

 (hetgeen eenzijdig geschiedt) wordt gemiddeld 30 cub. cm. opgenomen. 

 Verondersteld nu, dat een deel hiervan rechtstreeks naar de reukspleet 

 wordt gebracht, dan zal in het gunstigste geval de daar aanwezige 

 lucht door nieuwe, op de aangegeven wijze met reukstof bezwan- 

 gerde, vervangen worden. In dit geval is + 0.2 cub. cm. van deze 

 lucht in de nauwe spleet ter weerszijden met het reukslijmvlies in 

 aanraking. 



Wij willen nu voor enkele stoffen de hoeveelheid reukstof aange- 

 ven, die zich in 0.2 cub. cm. moet bevinden om nog juist te worden 

 waargenomen. Dit quantum bedraagt^ voor 



methyl-alcohol 0.000.06 mgr. 



mierenzuur 0.000.12 mgr. 



aceton 0.000.008 mgr. 



campher 0.000.000.009.6 mgr. 



ionon 0.000.000.000.019 mgr. 



Beperken wij ons voorloopig tot deze stoffen. Volledig geoxydeerd 

 gaan zij in H 2 en CO 2 over. Haar verbrandingsproducten kunnen 

 alzoo, indien zij geleidelijk en in kleine hoeveelheid worden voort- 

 gebracht, als volmaakt indifferente toevoegingen tot de celsubstantie 

 gelden. Reuk opgevat als intramoleculaire eigenschap, hetgeen voor 



] ) Physiologie des Geruchs. Leipzig 1895 p. 34. 



