(105 ) 



aangegeven; bij smeking van de «-isomeer of' bij koken van hare 

 oplossing onder toevoeging van een weinig jodinni vindt de overgang 

 plaats. Voor enkele gevallen is verder nog vastgesteld dat ook 

 zwavelzuur, aeetylchloride, zoutzuurgas (in de gesmolten «-isomeer 

 geleid) en aethyl jodide a in £ omzetten. 



Aan een systematisch onderzoek is het interessante verschijnsel 

 der verschuiving niet onderworpen. 



Het doel van mijn arbeid nu was met een dergelijk systematisch 

 onderzoek een aanvang te maken. Ik heb daartoe een aantal nieuwe 

 stoffen op hare katalytische werkzaamheid onderzocht, voorn, ten 

 opzichte van de twee trithioacet- en -benzaldehyden. Hierbij is ge- 

 bleken, dat behalve de reeds genoemde stoffen ook eene oplossing- 

 van S0 3 of SO3HCI in chloroform of in tetrachloorkoolstof, het 

 zgn. BECKMANN'sche mengsel, azijnzuur azijnzunranhydride, het vaste 

 ZnCl 2 , het A1C1 3 , het POCL, en de alcoholische oplossing van HC1 

 de omzetting kunnen veroorzaken. Ook werd vastgesteld dat het 

 «-trithiobenzaldehyd zonder katalysator door koken zijner oplossing (bijv. 

 in toluol) in $ overging, het «-tiïthioacetaldehyde echter niet. Verder 

 is bewezen dat de trithioacetaldehyden wederkeerig in elkaar kannen 

 omgezet worden; bij de trithiobenzaldehyden is echter vastgesteld dat 

 het ^-isomeer niet in a overgaat. De laatste omzetting maakt dus den 

 indruk eenzijdig te zijn of, algemeener uitgedrukt, de grens ligt 

 hier zoo dicht bij den p-vorm dat de overgang p — > a aan de 

 waarneming ontsnapt. 



3. a- en $-trithioacetaldehy'd. Daar bij het onderzoek eene methode 

 ter bepaling van de samenstelling van een mengsel der twee isomeren 

 noodig was, werd in een groot aantal oplosmiddelen hunne oplos- 

 baarheid bepaald. Het verschil in oplosbaarheid bleek echter voor 

 eene quantitatieve scheiding te gering. Daarom werd, nadat was 

 vastgesteld dat zonder katalysator, bij smelting gedurende vrij langen 

 tijd (24 u.) de isomeren niet in elkaar overgaan, de smeltlijn bepaald. 

 De nevenstaande figuur geeft aan, dat het eutectisch punt ligt bij 

 76°. voor een mengsel van 60 % a + 40 % P- Verder ziet men, 

 dat, indien mengkristallen zich vormen, deze slechts voor mengsels 

 met een hoog gehalte aan « resp. /i bestaan. 



De beginstolpunten en het smelttraject konden met behulp van 

 het toestel van Van Eyk scherp worden bepaald. Daar alle beneden 

 100° waargenomen stolpunten bij twee verschillende mengsels konden 

 behooren, werd door toevoeging van een weinig van een der isomeren 

 en herhaling der stolpuntsbepaling de juiste samenstelling vastgesteld, 



Bij de uitvoering der proeven werd ongeveer 1 a 1.5 gr. der stof 

 met het katalytisch werkend agens in aanraking gebracht. Bij het 



