( 119 ) 



de trikliene symmetrie dezer zonderlinge kristallen niet meer getwijfeld 

 kon worden, — al bleken zij dan ook een monoklienen grens-vorm 

 voor te stellen. Later heb ik toen ook uiterst kleine afwijkingen in 

 de optische oriënteering der uitdoovingsrichtingen kunnen konsta- 

 teeren, welke mij opnieuw in mijne meening versterkten, dat hier 

 trikliene kristallen van psendo-monoklienen vorm aanwezig zijn. 



Daarmee is tevens echter de overtuiging gewonnen, dat, moge 

 ook al de morfotropische kracht der enkele (N0 2 )-groep in 't algemeen 

 zioak zijn, twee znlke groepen een betrekkelijk sterke deformeering 

 van het kristal-molekuul knnnen veroorzaken; en dat er achter den 

 ruimtelijken bouw der benzolderivaten toch zeker nog heel wat meer 

 steekt, dan de gewone formuleering dezer lichamen doet vermoeden. 

 Want uit de gewone schematische schrijfwijze is zonder meer niet 

 in te zien, waarom aan eene verbinding van het type T eene andere 

 symmetrie zoude toekomen, dan aan eene van het type II, al is de 

 nauwe verwantschap van beide soorten van symmetrie, door het 

 optreden van den pseudo-monoklienen grensvorm, dan ook in elk 

 geval zeer duidelijk erkenbaar: 



CH S 



h/\h 



CH 3 



I 



(NO a )/\(NO a ) 



BrV /Br 



Br 



Bi 



V B ' 



Br 



II 



Fig. 5. 



De kristallen van het ISA-h-trihroorn- 

 2-Q-(lhu'tro-toh(ül zijn in Fig. 5 afge- 

 beeld, en wel de vorm, waarin zij uit 

 een mengsel van zwavelkoolstof -f- 

 benzol kristalliseeren. De quadratisch- 

 uitziende plaatvormige kristallen uit 

 benzo! alleen, vertoonen bijna dezelfde 

 vormen; bij hen is echter de vorm a 

 sterk praedomineerend ; dan volgt c, 

 terwijl de overige vormen smal en 

 klein ontwikkeld zijn; bovendien ont- 

 breekt de vorm q daarbij steeds, en 

 o vaak. Ook verkreeg ik uit benzol 

 wel dik-prismatische kristallen, met a, 

 h en c, of nog o daarbij. 



Triklien-pinakaïdual. De assenver- 

 houding is : 



