( 122 ) 



geabsorbeerde loarmte ten gevolge van den veranderden associatie- 

 toestand tot een zeer bepaalde eindige, en zelfs betrekkelijk tamelijk 

 groote waarde nadert. 



2. Bij verdunde oplossingen — en wij hebben in het volgende 

 alleen deze op het oog, zal voor de evenwichtsvoorwaarde der 

 associeerende moleculen van het oplosmiddel kunnen worden ge- 

 schreven : 



( 



q-« ) £ 



N 



V 2 (l-^)(l-3) 



K, 



d. w. z. 



N 

 F 2 l—a 



= 7.* 



(1) 



1— p 2V 



Immers, wanneer aanwezig zijn 1 — # mol. H 2 0. alle normaal 

 gerekend, x mol. zout (zooals wij voor het gemak de opgeloste stof 

 zullen noemen), dan zijn er dus voorhanden x j % (1— as) mol. H 2 0, 

 alle dubbel gerekend. Is derhalve [3 de dissociatiegraad dezer dubbel- 

 moleculen, dan zijn aanwezig: 



V 2 (1 — #) (1 — 0) dubbelmol. ; 7 2 (1— as) 2/? — (1 — *) enkele mol. 



X is het totale aantal deeltjes. Is de dissociatiegraad der opgeloste 

 zoutmoleculen a, zoo zijn er dus (bij binaire elektroly ten) : 



cc (1 — a) neutrale mol. ; 2 t r« Ionen. 



Wij hebben derhalve : 



N= V 2 (l- ( ,)(l+^ + ..(l + «), 



of met 7 2 (l+£) == ? , 1+ « = »., waar dus i de gewone beteekenis 

 heeft, en y het omgekeerde van den zoogeuaamden associatie-coëffi- 

 ciënt is : 



tf= y (l-*)+.t*=±= y (l_*j 



1 -4- - 



y 1-., 



Onze vergelijking (1) wordt dus 



F 1 



of daar y = 7 2 (1+0) : 



1-F 



1 + 



y 1 — # 



=7,^++ 



= v, *, 



y 1 — a 



(2) 



