(146) 



voorkomen bij mengsels, waarbij een minimumwaarde van de groot- 

 heid — voorkomt, en dus een minimumwaarde voor de kritische 

 temperatuur. Voor het limietgeval, bij uiterst lage waarde van T, 



zou het mengsel waarvoor — een minimumwaarde heeft, ook juist 



b x 



het mengsel zijn, waarvoor de waarde van x in de beide phasen 

 gelijk is ; maar bij stijgende waarde van T verschuift zich deze 

 samenstelling naar den kant van de stof met de kleinste waarde 

 van de molekuulgrootte (Cont, II, pag. 19 en pag. 120). 



Later heb ik in „Ternaire stelsels" voor vergelijking (1) de volgende 

 afgeleid : 



l Xl 1 ~ x * t=i f dTh r- 1 dpk (2\ 



1 — x x x % T dx pj c dx 



evenzeer alleen approximatief geldende, voor het geval dat de tweede 



phase een verdunde gasphase is. Bij de afleiding van (2) heb ik 



niet rechtstreeks gebruik gemaakt van de toestandsvergelijking, maar 



V Ty—T 



heb ik de bekende formule voor den dampdruk —l~=f — — — 



Pk -L 



als genoegzaam juist aangenomen voor vloeistofvolumes, welke niet 

 veel kleiner zijn dan die van den coïncidentiedruk (druk van den 

 verzadigden damp voor het ongesplitste mengsel). 



Vergelijking (2) kan echter ook rechtstreeks uit de toestandsver- 

 gelijking gevonden worden. Dat dit mogelijk is, was te verwachten, 

 omdat de genoemde dampdrukformule, zooals ik in ,,De vloeistof- 

 toestand en de toestandsvergelijking" aangetoond heb, uit deze ver- 

 gelijking kan afgeleid worden. Wil men ook voor den factor ƒ de 

 ware waarde vinden van circa 7, dan was het noodig b als volume- 

 functie te beschouwen. Daardoor wordt niet alleen de afleiding zeer 

 gecompliceerd, maar komt men voor de nog niet beantwoorde vraag 

 te staan, inhoever de afname van b met het volume aan reëele of 

 quasi-verkleining moet toegeschreven worden. 



Daarom heb ik mij voor het oogenblik er toe beperkt om te zoeken, 

 wat voor de gedaante van (2) uit de toestandsvergelijking volgt, als 

 men b onafhankelijk van het volume stelt. 



Wij hebben dan te herleiden : 



MRT — — 

 dx dx 



v—b v 



Wij schrijven daarvoor achtereenvolgens : 



