( 154 ) 



meest op PolUcipes gelijken, evenals al de bekende soorten van het 

 laatstgenoemde geslacht zelf, bewoners zijn van ondiep water. 



Tot PolUcipes behooren, als welbekend is, de ondste Cirripediën, 

 die gevonden zijn en het geslacht Scalpellum is het op een na ondste. 

 De bouw van Sc. villosum maakt het zeer waarschijnlijk, dat het 

 geslacht Scalpellum van PolUcipes afgestamd is. Die veronderstelling 

 nu vindt eene treffende bevestiging in eene opmerkelijke afwijking, 

 die een van de exemplaren van Sc. pollicipedoides te zien geeft. 

 Die afwijking wil ik hier zeer in 't kort beschrijven. 



De bedoelde soort is in de Siboga-verzameling door 6 exemplaren 

 vertegenwoordigd. Zij werden gevonden op het Station 274 nabij de 

 Jedan-eilanden, ten zuiden van Nieuw Guinee, op een diepte van 

 57 M. Het capitnlum heeft 15 schelpstukken : twee scuta van drie- 

 hoekige en twee terga van ruitvormige gedaante, een nagenoeg rechte 

 (ongebogene) carina, twee betrekkelijk kleine bovenste zijstukken en 

 acht schelpstukken in den ondersten gordel. Van deze laatste hebben 

 rostrum en sub-carina een umbo (groeitop), die dwars naar buiten 

 uitsteekt ; van de drie paar zijstukken, die met rostrum en sub-carina 

 den ondersten gordel of krans van schelpstukken uitmaken, zijn 

 diegene van het middelste paar verreweg de kleinste. Al deze schelp- 

 stukken hebben eene driehoekige gedaante met den umbo aan den 

 top. Terwijl scutum en tergum betrekkelijk kort bij elkander staan, 

 zijn de andere schelpstukken verder van elkander verwijderd, en 

 bestaan de tusschenruimten uit een chitineuze membraan. 



Ofschoon, zooals ik boven reeds mededeelde, cle vorm van het 

 capitnlum in 't algemeen genomen meer met dien van een gewonen 

 Scalpellum overeenkomt, komt Sc. pollicipedoides, door het bezit van 

 een paar zijstukken meer, korter bij PolUcipes dan zelfs Sc. villosum 

 of trispinosum. Maar toen ik de zes exemplaren van deze nieuwe 

 soort aandachtig bezag, trof het 'mij, dat een van de exemplaren, 

 ofschoon in andere opzichten met de vijf overige overeenkomende, 

 van deze verschilde door in den ondersten gordel van schelpstukken 

 twee schel pstukjes meer te hebben dan cle drie, die bij alle exemplaren 

 voorkomen. In figuur 4 is de linker zijde van een normaal, in figuur 

 5 dezelfde zijde van het abnormale exemplaar afgebeeld. (Aan de 

 rechter zijde van dit exemplaar is slechts een van -de bijkomende 

 schelpstukken ontwikkeld). Feitelijk komen dus bij een van de 

 exemplaren van deze nieuwe soort de enkele kleine schelpstukken 

 voor, die volgens Darwin bij Sc. villosum in den ondersten gordel 

 van schelpstukken ontbraken, om die soort in een PolUcipes te 

 veranderen. Door hier van een geval van atavismus te spreken, 

 meen ik reeds in het licht te stellen, welke groote beteekenis ik aan 



