( iss ) 



deze abnormaliteit, van een ontwikkelingsgeschiedkimdig standpunt 

 bezien, toeken. Wij behoeven niet zoo ver te gaan van juist deze 

 soort te beschouwen als "the missing link" tussehen de geslachten 

 Pollicipes en Scalpellum ; naar mijne meening toont deze vondst 

 echter duidelijk aan, dat een vorm met talrijker schelpstukken (zooals 

 Pollicipes) de oudere, de vorm met geringer schelpstukken (zooals 

 Scalpellum) de jongere is. Bovendien, dat de soorten van Scalpelïum, 

 die rechte carinas hebben en ondiep water bewonen, beschouwd 

 moeten worden als de oudste, den oorspronkelijken vorm van Scalpellum 

 het meest nabijkomende soorten. 



(Niet geheel overbodig is het misschien hierbij nog mede te deelen, 

 dat mij, die van de 125 soorten van Scalpellum er 80 nauwkeurig 

 bestudeerde en beschreef, zulk eene vermeerdering van schelpstukken 

 in den ondersten gordel (of in het capitulum in 't algemeen) nooit 

 onder de oogen is gekomen en dat ik mij niet herinner, dat er in 

 de literatuur gevallen van beschreven zijn. Dat het aantal, de vorm 

 en de wijze van groeien van de schelpstukken terecht door Darwin 

 gebruikt zijn voor de rangschikking der geslachten van Cirripediën 

 ten opzichte van elkander, blijkt wel uit het feit, dat geen der latere 

 auteurs de waarde dier kenmerken in twijfel getrokken heeft). 



Eene volledige beschrijving zoowel van deze als van de andere 

 nieuwe soorten van Scalpellum zal in het zijne voltooiing naderende 

 rapport over de Cirripediën van de Siboga-expeditie gegeven worden. 

 Ik wil echter hier nog vermelden, dat Sc, pollicipedoides door het 

 voorkomen van z.g. complementaire mannetjes (Fig. 6) bewijst een 

 echte Scalpellum te zijn ; verder, dat deze soort caudale aanhangsels 

 bezit, die in Pollicipes ook voorkomen, maar die, merkwaardig 

 genoeg, volgens Darwin bij Sc. villosum ontbreken. 



VERKLARING VAN DE FIGUREN. 



Fig. 1. Scalpellum rostratum, Darwin van de rechter zijde gezien. 

 „ 2. Scalpellum villosum, Leach van de rechter zijde gezien. 

 „ 3. Pollicipes sertus, Darwin van de rechter zijde gezien. 



(Fig. 1 — 3 naar Darwin, Monograph on the Girripedia. Lepadidae. 1851). 

 Fig. 4. Scalpellum pollicipedoides, n. sp. van de linker zijde gezien, 11 maal 

 vergroot. 

 „ 5. Abnormaal exemplaar van dezelfde soort als fig. 4. a de bijkomende 



schelpstukken ; b het complementaire mannetje. 

 „ 6. Het complementaire mannetje van Sc. pollicipedoides, 180 maal vergroot. 



