( 183 ) 



Om deze kwestie nader te onderzoeken heb ik de dichtheid aan 

 nevelvlekken in de verschillende deelen van den N. Melkweg ver- 

 geleken met de intensiteit van het melkweglicht in diezelfde deelen. 

 Indien toch de lichtende achtergrond van den Melkweg hierbij aan- 

 merkelijk storend optrad, zon zich tnsschen de verdeeling van het 

 melkweglicht over dien gordel (welke verdeeling zéér ongelijkmatig 

 is), en de verspreiding der nevelvlekken in hetzelfde gebied een 

 zeker parallelisme moeten openbaren in dezen zin, dat de nevelvlek- 

 ken, en vooral de zwakke, het zeldzaamst gevonden werden op die 

 plekken waar het melkwegschijnsel 't helderst is. Tabel II geeft de 

 eigenlijke melkwegstrook tnsschen — 10° en — |- 10° gal. breedte 

 (N. Halfrond), afgedeeld in vakken die telkens 30° in gal. lengte 

 verschillen ; de twee bovenste rijen bevatten voor elk vak dé ge- 

 middelde dichtheid aan nevelvlekken, berekend uit Stratonoff's 

 gegevens ; de onderste rij geeft de gemiddelde intensiteit van het 

 melkweglicht, berekend uit de tabel pg. 18 van mijne ,,Distribution 

 de la lumière galactique" (Verband. Kon. Akad. v. Wet. VIII, 3). 



TABEL II. 



Vergelijkende dichtheid Nevelvlekken en Melkweglicht 

 in den galactischen gordel. 



180< 



Held. Nev. 

 Zw. Nev. 

 Melkweg!. 



90 c 



0° 



1.2 



0.7 



1.3 



0.9 



1.0 



0.9 



0.8 



0.7 



1.8 



0.7 



1.0 



1.0 



1.03 



0.72 



0.78 



1.09 



1.31 



1.08 



Van eenig parallelisme is niets te bespeuren. 



Andere oorzaken, die in dezelfde richting kunnen werken als 

 ,,uitdooving" door den lichtenden achtergrond van den Melkweg, 

 moeten hier buiten beschouwing blijven. Tot dusver heeft het onder- 

 zoek niets opgeleverd in strijd met de opvatting, dat de eigenaardige 

 verspreiding der nevelvlekken aan den hemel althans in hoofdzaak 

 berust op hun bijzondere werkelijke verspreiding in de ruimte. 



Cleveland Abbe trachtte de schaarschte der nevelvlekken in het 

 melkweggebied en de (onderstelde) toeneming van hun aantal naai- 

 de beide polen van den Melkweg aldus te verklaren, dat het zicht- 

 bare heelal bestaan zou uit stelsels, waarvan onze Melkweg, de 

 beide Nubeculae en de nevelvlekken de individuen zijn, zelf weer 

 saamgesteld uit sterren en (of) nevelvlekken ; dat voorts het melk- 



