( 194 ) 



vergelijken met de onregelmatigheden in de sterverdeeling, zooals 

 ze zich vooral in de schakeeringen en de afwisselende breedte van 

 het melk wegschijnsel vertoonen. 



Daartoe zijn de volgende tabellen opgemaakt (VII, VIII, IX). 



Op Stratonoff's kaarten van de verdeeling der heldere (ik bril- 

 lantes) en zwakke (n. faibles) nevelvlekken, werd een galactisch 

 coördinatennet gelegd. Voor elk vak van 15° in gal. lengte en 10° 

 in gal. breedte werd vervolgens de dichtheid in H. en Zio.X. zoo 

 zorgvuldig mogelijk geschat. Deze waarden werden gecombineerd-, 

 met inachtneming van de ongelijke oppervlakken der vakken, om 

 de gemiddelde dichtheden te verkrijgen voor strooken van 15° gal. 

 lengte en 0° tot 50° gal. breedte, ter weerszijden van den galac- 

 tischen aequator (Tabel VII). Voor de eigenlijke galactische strook, 

 tusschen +10° en — 10° gal. /?, werden in een afzonderlijke tabel, 

 de gebieden ten N-. en ten Z. van de gal. aeq. bijeengevoegd : hier 

 zon afscheiding tot niets gediend hebben (Tabel VIII). Bij de samen- 

 stelling van de beide tabellen leverde het m.i. geen bezwaar op, dat 

 de vereffenings-methode, door Stratonoff Schiaparelli nagevolgd, 

 de détails der distributie nitwischt, en de afwisselingen minder 

 scherp maakt ; voor een onderzoek naar de algemeene trekken is 

 dat eerder een voordeel ; de omstandigheid is alleen hinderlijk bij de 

 Nubecula. De verdeeling in het zuidelijk halfrond is in deze twee 

 tabellen bijgevoegd, maar alleen volledigheidshalve, want in 't bijzonder 

 voor de zwakke nevels hebben de gegevens hier weinig waarde, en 

 vooral aan de krommen van Tabel VIII, Z.H. E. ziet men ook wel 

 dadelijk, dat dit materiaal niet vergeleken kan worden bij dat voor 

 het N: halfrond. 



Tabel IX geeft, voor vakken van 15° gal. lengte bij 14° gal. 

 breedte, ter weerszijden van den gal. evenaar, de helderheid van 

 het melkAvegschijnsel, uitgedrukt iïr het gemiddelde voor het N. 

 halfrond, berekend uit de tabel op pag. 18 — 19 van des schrijvers 

 La distrlbution de la lunüere galactique, (1903); hierbij moest alleen 

 aangenomen worden dat het melkwegschijnsel in de middenvakken 

 (—2° tot -f 2° gal. P) gelijkelijk verspreid is. 



Een uitvoerige discussie van deze tabellen, en van de krommen die 

 ermede geconstrueerd zijn (Fig. 2), zou hier te ver voeren. Slechts 

 op het volgende moge gewezen worden : 



De eenvormigheid en geringe verheffing der kromme van Tabel 

 VIII B, Z. H., mag zeker niet tot de gevolgtrekking leiden dat de nevel- 

 vlekken in het zuidelijke engere melkweggebied inderdaad zooveel 

 schaarscher zijn en eenvormiger verspreid. Opmerkelijk is, dat om- 

 streeks 110° gal. a, zelfs binnen het engere melkweggebied de dicht- 



