(197 ) 



der melkwegzone even ver uit in alle richtingen, van de zon af, 

 (hetgeen, bij de hier aangenomen onderstellingen, zou beteekenen, dat 

 de naast bijgelegen sterophoopingen in dat vlak op geen zeer ver- 

 schillende afstanden liggen), en was binnen die ruimte de verspreiding 

 der nevelvlekken nagenoeg gelijkmatig, dan zon er geen reden zijn, 

 waarom de krommen van Y1I en YI11 aanzienlijke verheffingen en 

 dalingen vertoonden. 



Wij weten echter dat de nevelvlekken een zeer sterke neiging tot 

 stroom- en „nestent-vorming vertoonen, de detailverspreiding moet 

 dus zeer ongelijkmatig zijn. Bijgevolg zou de eigenaardige ligging 

 der voornaamste verhefüngen van de krommen verklaard kunnen 

 worden door een of meer ,, stroomingen", waarin de nevelvlekken 

 verdicht zijn, gericht van 100° naar 280° gal. lengte, eenigszins hellend 

 op het melkwegvlak. Deze onderstelling is overigens uiteraard 

 willekeurig. 



Een andere aannemelijke verklaring is, dat de „nevelvlékken- 

 ruimte", dus liet ,, extra-galactische gebied" zich, in en bij het melk- 

 wegvlak, verder uitstrekt in de richting 100° naar 280 \ dan in andere 

 richtingen; d.w.z. dat in de genoemde richting de galactische ster- 

 ophoopingen verder-af liggen. 



Opmerking verdient nu, dat de lijn, die, in de ruimte, de aanzien- 

 lijkste verheffingen der nevelvlekken-kromme (Tabel VII) verbindt 

 (afgezien van de verheffing bij "250°, Z, veroorzaakt door deNubecula), 

 ongeveer loodrecht staat op de richting waarin (zie Tabel IX, 30 tot 

 45° N.) de groote sterverdichting in Cygnus ligt. Indien — gelijk 

 betoogd is in A.J. XII, 2 ; vgl. Versl. IC A. v. W. 1897/98 — 

 de sterverdichting in de richting van Cygnus het middelpunt vormt 

 van het in hoofdzaak spiraalvormig geordende melkwegstelsel, welks 

 onregelmatig verdichte ster-windingen de zon omsluiten, moest (bij 

 de overigens hier gemaakte onderstellingen) deze uitkomst verwacht 

 worden. 



Want dan zal immers (Vgl. Fig. 3), de tusschen de voornaamste 

 ster-windingen in het melkwegvlak gelegen ijlere ruimte, welke hier 

 ten aanzien van het verdichtings-type der materie gelijkgesteld is met 

 de ,, extra-galactische", aan eigenlijke nevelvlekken rijke, gebieden 

 ter weerszijden van de melkweg-zone — zich het verst uitstrekken 

 in de richting AB, loodrecht op een lijn, door de Zon en de cen- 

 trale verdichting van het stelsel getrokken; in 't bijzonder zal dat 

 't geval zijn op 90° van de centrale verdichting, of liever iets dich- 

 ter daarbij, richting a : daar waar de groote opening zou liggen 

 tusschen de windingen (Perseus-streek). En inderdaad vindt men, 

 in Tabel VII (Fig. 2) de best gekenmerkte verheffingen der neyel- 



14* 



