( 213 ) 



gezet tot de vloeistof verdampt was of tot wij meenden voldoende 

 gegevens verzameld te hebben. Ten slotte werd nog eens de weer- 

 stand der toeleidingsdraden nagegaan. 



De waarnemer bij den galvanometer had dus alleen te zorgen 

 voor het voortdurend sluiten en verbreken van den stroom en het 

 noteeren van de bij elkander behoorende waarden van de galvano- 

 meteraan wijzingen en den tijd. Later werden hieruit de uitslagen 

 afgeleid, deze graphisch voorgesteld (zie pi. III Med. N°. 83) en de 

 gemiddelde uitslag gedurende het tijdvak der waarneming met een 

 plan i me ter opgemaakt. 



§ 6. Nulpunt na de metingen. Door het te snelle afschenken 

 van vloeibare zuurstof waren er helaas in den cylinder van den 

 weerstand talrijke barsten gekomen. Hiermee de boven beschreven 

 bewerkingen voor de nulpuntsbepaling te herhalen, scheen nogal 

 gevaarlijk, vooral daar het weer bevestigen in den cryostaat tot vele 

 lastige werkzaamheden aanleiding gegeven zou hebben. 



Ten einde den weerstandsthermometer op eene standvastige tempe- 

 ratuur dicht bij 0° te brengen, werd derhalve de kookkast U (PI. I 

 Med. N°. 83), terwijl al het overige van den cryostaat aan den deksel 

 bevestigd bleef, van den deksel N^ (PI. I. Med. N°. 51) afgeschroefd 

 en vervangen door een gemakkelijker te behandelen zinken cylinder- 

 vormigen bak met een op N x passenden rand, die in een tweeden, 

 grooteren, zinken bak geplaatst werd, zoodat een mantel van ruim 

 5 cM. overbleef, die overal met ijs aangevuld werd. Dan werd 

 isopentaan in B 0i (PI. II. Med. N°. 83) gedistilleerd en liet men den 

 toestel een nacht aan zich zelf over. Den volgenden dag was de 

 temperatuur (dicht bij C ) standvastig geworden en werd deze (onder 

 roeren) met een thermoëlement (O PI. II. Med. N\ 83) bepaald. 



§ 7. Correcties. Een overzicht van de opstelling van de Wheatstone- 



Fig. 5. 



15* 



