( 214 ) 



6rug (verg. $ 4 Med. N°. 77) wordt gegeven in fig. 5. R geeft den 

 te meten weerstand aan, R 1 en 7? 3 de twee klossen van mangan in- 

 draad, 2Ü 8 ' en /?,'' de weerstandsbanken van Hartmann en Braun en 



R ' 2 

 Siemens en Halske samen leverende den weerstand R z z=R^' -^ — -, 



welke op r 23 na den vierden arm van de brug vormt ; C x en C 2 de 



eommutatoren met samenvloeiend kwik (Med. N ü . 27 Mei en Juni 



'96) C 3 de roodkoperen commutator behandeld in § 3 Med. N°. 77 



en daar afgebeeld in fig. 2. 



R x 

 De factor voor de ongelijkarmigheid van de brug — = 1 — « 



stellende, werd a = 0,002J6 (als gemiddelde uit een twintigtal 

 waarden tusschen 0,00219 en 0,00214) gevonden. Daar de weerstand 

 van den platinadraad R volgens § 3 Med. N°. 77 gevonden wordt 

 als verschil van twee metingen, de eene maal van R -f- t, de toelei- 

 dingsdraden, de andere maal van t, wordt, nu de verhouding van de 

 armen der brug zoo nabij 1 ligt, r 23 van zelf geëlimineerd, en kan 

 men dus daarvan afzien. 



Aan de weerstanden, op de bank RJ afgelezen, moeten de door 

 calibratie gevonden correcties worden aangebracht. Men overtuigt 

 zich gemakkelijk er van, dat het schakelen van bank R s " naast 

 bank R s ' op de waarde der correcties bij R s ' geen merkbaren invloed 

 heeft. De correcties van de fouten in de nominale bankwaarden 

 waren bij alle klossen beneden 1 Ohm te verwaarloozen. 



Bij de metingen bij lage temperatuur moest nog eene correctie 

 worden aangebracht, omdat gedurende het regelen der temperatuur 

 de gemiddelde uitslag niet nul was. 



Om dien uitslag in weerstand uit te drukken, werd, wanneer 

 de metingen afgeloopen waren, de platinathermometer in de brug 

 vervangen door een even grooten bankweerstand en bij eene bekende 

 wijziging daarvan de uitslag waargenomen. De regeling van de 

 temperatuur gelukte meestal zoo goed, dat de correctie nauwelijks 

 in aanmerking kwam. 



De weerstand, nabij 0° gemeten, werd tot C herleid met de benaderde 

 formule W = 110,041 (1 -f 0,0038644 t — 0,000001031 f), gevonden 

 uit voorloopige waarnemingen, (zie tabel I p. 215). 



§ 8. Overzicht van eene bepaling. De gang der meting is beschreven 

 in § 5. 



De grootheden, die direct aan de waarneming ontleend zijn, vindt 

 men in tabel 1. Onder het hoofd ,, Ver binding" is aangegeven tusschen 

 welke blokken van den commutator C 3 geleidend verband bestond. 



Commutator C\ werd derhalve niet gebruikt gedurende de meting. 



