( 222 ) 



lag de metaaldraad in een schroefdraad, die op een glazen eyïinder 

 geëtst was. Maar hier werd door de grootere lengte de speling 

 bij de uitzetting , zóó aanzienlijk, dat de metaaldraad te gemakke- 

 lijk uit de schroefgleuf schoot, waardoor kortsluiting ontstaan kon. 

 Om grootere diepte van den schroefdraad te verkrijgen, werd de 

 glaseylinder bedekt met een dikke brij van olie en carborundum en 

 in eene langzame schroefbeweging gebracht met spoed van 7 2 of V 4 

 mM. De cylinder schuurt langs een ijzeren of' koperen schijfje, dat 

 in snelle ronddraaiende beweging gehouden wordt, waardoor dit met 

 het carborundum eene gleuf in het glas slijpt. Deze gleuf bleek 

 veel dieper te zijn dan die, met etsen verkregen l ) ; de draden van 

 0.1 mM. middellijn lagen er geheel in opgesloten. Op eenen cylinder 

 van 37 mM. diameter en 55 mM. hoogte, vond dan ruim 12 M. 

 draad eene plaaats. 



De onderzochte draad bedekte twee van deze cylinders c x 

 en c 2 (zie tig. 1 PI. I), van welke de eene binnen den anderen 

 paste, een mantel van ongeveer 2 mM. vrij latende voor de circulatie 

 der vloeistoffen. Een derde cylinder c 3 , om deze twee heen, diende 

 ter bescherming van den draad. 



De cylinders steunen op een rood koperen ster met drie tanden d, 

 waarin zich concentrische uitdiepingen bevinden om de glascylinders 

 op te nemen. Aan den anderen kant wordt elk van de cylinders 

 door een koperen ribbe è 19 <? 2 en e % , die op den glasrand rust, tegen 

 den stervorm aangedrukt met behulp van een trekstang/ en moeren 

 g 1} (/ 2 en // 3 , zoodat één vast aan elkaar verbonden geheel gevormd 

 wordt. Daar de ribben e x en e v even als de onderste stervorm d, tevens 

 dienst deden als aanhechtingsplaatsen voor den draad, werden ze van 

 de trekstang en de moertjes geïsoleerd door glazen cylinders l\ x en 

 h 2 en plaatjes mica i x , i % en i z . 



Bij het winden en in elkaar zetten werd als volgt te werk gegaan. 

 Men begon den binnensten cylinder c x vast te zetten tusschen de 

 ster en de ribbe e u de draad werd vast gesoldeerd aan de ribbe e x 

 en in de gleuf van den schroefdraad op den cylinder naar beneden 

 geleid. Onder werd ze aan de ster vast gesoldeerd. Dan werd de 

 tweede cylinder er omheen gezet, de draad hierlangs weer naar boven 

 gebracht en aan e % vastgehecht. Zijn beide schroeven in het glas in 

 denzelfden zin gewonden, dan is de draad nagenoeg inductievrij. 

 (Vergelijk den platinathermometer van de vorige Meded. waarbij 

 dit op andere wijze verkregen was). 



Even als bij den platinadraad, op welke de vorige Med. betrekking 



!) Later is het weer met etsen gelukt nog weer diepere gleuven te verkrijgen. 



