( 243 ) 



Bij de nitratie van o-halogeenbenzoëzimr en van odichloorbenzol 

 plaatst zich de N0 2 -groep in het bijprodukt naast het halogeen ; bij 

 die der m-halogeenbenzoëzuren en van m-dichloorbenzol tusschen 

 carboxjl en halogeen. Bij vergelijking der storingscijfers voor den 

 richtenden invloed van halogeen in deze zuren en dihalogeenverbin- 

 dingen zijn die voor de metaverbindingen ca. de helft van die der 

 orthoverbindingen. Dit is een der vele gevallen waaruit blijkt, dat 

 het intreden van een substituent tusschen twee andere op bijzonder 

 grooten weerstand stuit. 



Groningen, Lab. d. Univ. Aug. 1904. 



Geologie. — De Heer Martin biedt eene mededeeling aan van den 

 Heer Eug. Dübois : „Over een equivalent van het Cromer 

 Forest-Bed, in Nederland. 



(Mede aangeboden door den Heer Van Bemmelen). 



Aan de grens van ons land, over het middelste derde der lang- 

 gestrekte provincie Limburg, ligt de steile westelijke rand van een 

 grootendeels tusschen de dalen van de Maas, de Mers en de Roer 

 besloten en zich tot het gemiddeld een dertigtal meters boven het 

 naburige laagland verheffend grind-plateau. Binnen onze grens ligt 

 die land tegenover Venlo, Tegelen en Belfeld, verder ten oosten van 

 Swalmen en van Herkenbosch. Dat plateau is een stuk eener vroeger 

 samenhangende, uitgestrekte, tot Nijmegen en Kleef te vervolgen 

 hoogvlakte, waarvan volgens Lorié ook de Velu we deel uitmaakte. 

 Deze schrijver is geneigd om aan te nemen, dat het bedoelde massief 

 nog ongeschonden was ten tijde van de hoofduitbreiding van het 

 Scandinavische Landijs, en dat eerst na het terugtrekken daarvan, 

 door afsmelting, de groote erodeerende werkzaamheid begon, welke 

 het in een aantal stukken gescheiden heeft en ook ieder van deze, 

 zooals het ons bezighoudende door de Swalm en de Nette met 

 hare zijtakken, heeft aangetast. Lorié toonde aan, dat de bodem der 

 noordelijke en oostelijke stukken van de hoogvlakte niet uitsluitend 

 uit „Rijndiluvium" bestaat, zooals Staring voor het geheel, tot Nijmegen, 

 aannam, doch dat deze noordelijke en oostelijke stukken sporen ver- 

 toonen van door het ScandinaAdsche Landijs der groote IJsperiode bereikt 

 te zijn geweest, tengevolge waarvan zij, althans aan de oppervlakte, 

 uit ,, Gemengd Diluvium" bestaan. Met het meest westelijke stuk van 

 het grind-plateau, hetwelk wij thans meer in het bijzonder beschouwen, 

 is dat niet het geval. Daarin worden uitsluitend gesteenten aange- 

 troffen welke door den Rijn en zijn grooten zijtak, de Maas, zijn 



