( 249 ) 



heid van de Klei van Tegelen met het Cromer Forest-Bed waarschijn- 

 lijk. Uit het laatstgenoemde kent men één Am-achtige hertensoort en 

 uit de iets oudere Norioich Crag een tweede soort, uit het Plioceen 

 van Centraal-Frankrijk wel een zestal soorten. Cervus tegulensis schijnt 

 zich nog het meest aan te sluiten bij C tetraceros Bo} 7 d Dawkins 

 uit de jongste, door Eleplias meridionalis gekarakteriseerde lagen van 

 dat Plioceen, maar de hoorn van het groote Hert van Tegelen kreeg 

 niet meer dan drie takken. De overige Zoogdieren van de Klei van 

 Tegelen zijn alle uit het Cromer Bed bekend. De aanwezigheid van 

 Equus Stenonis en Rhinoceros etruscus naast Trogontherium Cuvieri 

 en Hippopotamus amphibius major laat aan de bedoelde gelijkwaar- 

 digheid geen twijfel meer over. 



Wat van de plantensoorten in de Klei van Tegelen bekend is 

 wijst zelfs op een iets warmer klimaat dan dat van de flora van 

 het Cromer Bed, en dus schijnbaar op een iets vroegeren tijd. De 

 Primus-soort is zeker onderscheiden van de tot de laatstgenoemde 

 fossiele flora behoorende P. spinosa L., die thans ook in Noord-Europa 

 inheemsen is. Het steenzaad is slechts met dat van soorten te verge- 

 lijken, die thans in Turkije, ten zuiden van den Kaukasus, in Armenië 

 en het noorden van Perzië spontaan schijnen te zijn. Ook ontbreekt 

 onder de flora van het Cromer Bed Vitis vinifera, die thans spon- 

 taan groeit in gematigd West- Azië, vooral ten zuiden van de Zwarte 

 Zee, in Armenië en ten zuiden van den Kaukasus en de Kaspische 

 Zee; dan ook in Zuid-Europa, Algiers en Marokko. Overblijfselen 

 werden ook gevonden in pleistocene tuffen van Toskane en het 

 zuiden van Frankrijk, waar de soort, met Ficus carica L., als rest 

 van de tertiaire flora beschouwd wordt, bovendien in Italiaan sche paal- 

 woningen. Onder de talrijke plantensoorten van het Cromer Bed 

 ontbreekt, verder, Stapkylea pinnata. Deze soort groeit in wilden staat 

 thans niet noordelijker dan Zuid-Duitschland ; zij is vooral inheemsen 

 in de Pontische landen en ook in Klein-Azië. Evenmin is er een 

 vertegenwoordiger van het geslacht Juglans in die zoet water vorming 

 aan de kust van Norfolk aangetroffen. Juglans tephrodes, welker noot, 

 gelijk die van eenige verwante fossiele vormen, van de tegenwoordige 

 Amerikaansche Juglans cinerea L. nauwelijks is te onderscheiden, is 

 een jongtertiaire soort van Italië en Midden-Duitschland. Het zaad 

 van de Stratiotes is zeer verschillend van dat van S. aloides, gelijkt 

 daarentegen treffend op dat van S. Wehsteri uit het Opper-Mioceen 

 der Wetterau. In het Cromer- Bed werd ook geen Viburnum aange- 

 troffen. Het zaad van de soort uit de Klei van Tegelen sluit zich bij 

 dat van V. Opulus L. aan ; alleen is het grooter en iets minder plat. 

 De omstandigheid, dat het geslacht Viburnum onder de tertiaire flora 



