(251 ) 



over een of ander gedeelte van Nederland moet geloopen heb- 

 ben, zoodat men misschien eenmaal is ons land het equivalent der 

 beenderenvoerende lagen van Cromer zon vinden. In de Klei van 

 Tegelen heeft men nu inderdaad met zulk eene laag te doen, die 

 klaarblijkelijk in een door dien Rijn doorstroomd ondiep zoetwater- 

 meer bezonken is. 



Op goede gronden neemt men ook aan, dat met het begin der 

 pleistocene periode een nieuw tijdperk van steiler worden van den 

 geosynclinaal aanbrak, ten gevolge waarvan over het grootste gedeelte 

 van het tegenwoordige Nederland zand, grind en klei kon bezin- 

 ken, ter dikte van meer dan 150 M. Maar tevens had er aan den 

 rand van het steiler wordende bekken, door steeds sterker verval 

 van de stroomende wateren aldaar, eerst bezinking van grof materiaal, 

 het „Rijndiiuvium", dan belangrijke erosie plaats. Daardoor kon 

 onder anderen de Maas een breed dal uitschnren, door het „Rijndi- 

 luvium" heen, tot diep in de laatpliocene klei, in welk dal zij ver- 

 volgens, waarschijnlijk reeds in den tweeden of grooten pleistocenen 

 IJstijd, bij betrekkelijk minder verval, eene machtige laag van grind 

 nederlegde. 



Scheikunde. — De Heer Franchimont biedt een mededeeling aan 

 van hemzelven en den Heer H. Friedmanx over: „Het act 

 tetra methylp Ipe? idine' ' 



Deze stof, die, ofschoon in onzuiveren toestand, reeds in 1885 door 

 Canzoneri en Spica verkregen is, werd door ons op andere wijze bereid, 

 nl. door reductie van y broomtetramethjlpiperidine met verkoperd 

 zink (Gladstone-Tribe's methode) in absoluut alcoholische oplossing. 



Het is eene vloeistof, kokende bij 155,°5 — 156°5 onder 760 m.m. 

 drukking met een spec. gew. van 0.8367. Het geeft met watereene 

 gekristalliseerde verbinding, die bij 28° smelt, en dit water in eene 

 droge atmosfeer geheel of gedeeltelijk verliest. De verbindingen met 

 chloorwaterstof, broonnvaterstof en zwavelzuur kristalliseeren zeer 

 fraai; die met de beide eerstgenoemde zuren sublimeeren bij verhit- 

 ting zonder te smelten, die met het zwavelzuur smelten : de zure bij 

 174°, de neiUrale bij 270°. 



Opmerkenswaardig is de traagheid waarmede dit amine reageert, 

 vergeleken met het piperidine, b.v. op zuurchloriden zooals benzoyl- 

 chloride, chloormierenzure esters, pikrylchloride enz. In waterige 

 vloeistoffen gaat de werking zoo goed als niet, in etherische oplos- 

 sing uiterst langzaam. Toch werden verkregen • 't methylurethaan als 

 vloeistof met sterken muntachtigen reuk, kokend bij 227" onder 



18 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XIII. A u . 1904/5. 



