( 267 ) 



so ist eine weitgehende Uebereinstimmung mit der Entwickelung 

 des Primatengehirns unverkennbar. Die wesentlichen Unterschiede 

 erklaren sicli in ausreichender Weise clurcli den ziemlich ausgespro- 

 chenen makrosmatischen Charakter des Tarsiusgehirns. Sehr viel 

 schwieriger ist es in absteigender Reihe die Verwandtschaftsverhalt- 

 nisse bezüglieh der Hirnentwiekelnng für Tarsins festzustellen. Car- 

 nivoren und Ungnlaten kommen keinesfalls in Frage. Die Entwicke- 

 lung des Chiropterengebirns ist leider noch zu wenig bekannt, ein- 

 zelne Uebereinstimmungen sind zweifellos. Sehr erheblich sind auch 

 die Uebereinstimmungen mit der Entwickelung des Nagetiergehirns ; 

 man inuss nur nicht, wie dies oft geschieht, das Kaninchengehirn als 

 den typischen Repraesentanten des Nagetiergehirns betrachten. Da das 

 Nagetiergehirn in seiner Entwickelung seinerseits wieder dem Insec- 

 tiv orengehirn nicht fernsteht, so wird es begreiflich, dass das Tarsius- 

 gehirn auch zu diesem letzteren entwickelungsgeschichtlich unver- 

 kennbare Beziehungen zeigt. 



Physiologie. - De Heer Winkler biedt eene mededeeling aan van 

 den Heer Dr. L. J. J. Muskens. ,,Over degeneratie* in het centrale 

 zenmvstehel na ivegnenüncj van den jiocctdus cerebelli" . 



(Mede aangeboden door den Heer Place). 



In 6 konijnen werd de flocculus aan den rechterkant geëxstirpeerd, 

 welk orgaan, gelijk men weet, bij deze dieren in een afzonderlijke 

 beenige holte ligt opgesloten, waardoor dus in dit geval de mogelijk- 

 heid gegeven is, een kleinhersendeel te verwijderen, zonder ook maar 

 in het geringst nabij gelegen nerveuse organen in hunne voedings- 

 of drukkings-conditiën te storen. Deze dieren werden na 8 dagen 

 tot 5 weken gedood, en zooveel mogelijk volledige L r seriën, naar 

 Marchi gekleurd, werden vervaardigd. 



De door de bedoelde laesie veroorzaakte vezeldegeneratie was in 

 4 van de 6 gevallen uitsluitend gericht naar boven, dat is naar het 

 crus-cerebelli ad corpora quadrigemina en naar de pons. 



In één geval was een fijne spikkeling merkbaar over het geheele 

 corpus restiforme; het kon echter in dit geval niet met zekerheid 

 worden uitgemaakt, of men met werkelijke afdalende degeneratie te 

 doen had, daar eerstens door het geheele merg heen een min of 

 meer fijne spikkeling aanwezig was, terwijl anderzijds de zwart 

 gekleurde vetdropjes van zoo ongewoon kleinen omvang waren, clat 

 ook op grond daarvan twijfel moest opkomen omtrent de echtheid 



19 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XIII. A°. 1904/5. 



