( 268 ) 



van zulk eene fijne degeneratie. Bij dit dier echter was de kleuring 

 slecht geslaagd, onregelmatig en niet op ontaarde zenuwvezelen 

 beperkt, om een onbekende reden, weshalve wij aan 'dit eene geval, 

 waarin een bundel naar beneden ontaard was, niet al te veel ge- 

 wicht meenden te moeten toeschrijven. 



In een ander goed gekleurd geval werden in het corpus restiforme, 

 diffuus verspreid, tal van ontaarde vezelen aangetroffen aan de ge- 

 opereerde zijde, alsook in den fasciculus longïtudinalis posterior en 

 in het doorsnedeveld van den tecto-spinalen bundel, eveneens aan de 

 geopereerde zijde. In het bovenste halsmerg wordt bovendien een 

 driehoekig met de basis tegen den mergrand, met de achterzijde tegen 

 het corpus restiforme gelegen veldje vol ontaarde vezelen gevonden. 

 Verder dan de bovenste halssegmenten reiken deze naar beneden 

 ontaarde vezelen niet. In dit geval is behalve de flocculus en den 

 flocculussteel echter ook de vestibularis kern en zenuw gelaedeerd, 

 zoodat aan dit experiment niet de waarde van een zuivere proef 

 kan worden toegekend. 



Hoewel op grond van deze waarnemingen alsnog niet mag gege- 

 neraliseerd worden voor andere klein hersendeelen, zoo springt het 

 belang van het ontbreken van afdalende degeneratie na een scherp 

 gelocaliseerde laesie der kleine hersenen in het oog. De strijd toch 

 in de literatuur van Marchi, Ferrier en Turner, Thomas, Biedl, 

 Risien Russell betrof n.1. de vraag, hoeveel der gevonden degeneraties 

 aan nevenlaesies moest worden toegeschreven, daar gelijk Thomas 

 terecht opmerkt, juist voor deze streek hersenruggemergas kenmerkend 

 is, dat ook zonder dat bepaalde gangliën cellen of kernen door het 

 laedeerende instrument zijn aangeraakt, toch door bloeduitstorting 

 of dr uk wijziging, uitgebreide degeneraties kunnen veroorzaakt worden. 

 Waar nu in deze experimenten met zekerheid niet zulk eene neven- 

 laesie kan hebben plaats gegrepen, en in de volkomen geslaagde 

 gevallen het ruggemerg vrij van degeneratie gevonden werd, mag 

 voor den cortex van den flocculus van het konijn met stelligheid 

 geconcludeerd worden, dat in deze deelen uit gangcliëncellen ont- 

 springende ascylinders met centrifugaal verloop naar de medulla niet 

 worden aangetroffen, zoodat voor deze deelen althans de oorspron- 

 kelijke onderzoekingen van Marchi niet bevestigd worden. Evenals 

 van de uitvoerige onderzoekingen van Probst kan dus ook het 

 resultaat van deze waarnemingen in overeenstemming geacht worden 

 met de Engelsche onderzoekers, volgens welke alleen na laesie van 

 de kern van Deiters afdalende degeneratie van de voor- en zijstreng 

 wordt aangetroffen. Bij de beoordeeling van dit resultaat mag echter 

 wel in het bijzonder de aandacht er op gevestigd worden, dat nog 



