( 269 ) 



in een ander opzicht dan door zijn eigen beenige holte voor de 

 flocculus, wat dit orgaan betreft het konijn een afwijkende vorm is. 



De konijnen-flocciüus bevat namelijk behalve haar aandeel in de 

 eerebellaire corticale grijze stof en hare af- en efferente banen, ook 

 een kern, en wel van groote multipolaire gangliëncellen, zooals die 

 van de nuclens dentatns. De stndie van de ontwikkeling van verwante 

 dieren (eekhoorn) laten niet den minsten twijfel, dat inderdaad een stuk 

 van de nuclens dentatns in den flocculus zijne plaats vindt, terwijl, naar 

 het schijnt, niet steeds deze kern met den hoofdkern samenhangt. 



Wel verre van nu een onwelkome complicatie te zijn voor het 

 onderzoek naar de vraag, of er afdalende eerebellaire banen bestaan, 

 mag deze omstandigheid voor ons doel van nut geacht worden, in 

 zooverre als zij ons in staat stelt tevens uit te sluiten, dat zulke in 

 het ruggemerg efferente vezelen (van dat deel althans) van den 

 nucleus dentatus uitgaan. 



Wat betreft de opstijgende ontaarding, zoo heerscht, in de ver- 

 schillende geopereerde dieren de meest volkomen overeenstemming ; 

 er zijn met name 2 bundels, die in alle goed goedgeslaagde gevallen 

 zeer duidelijk en op zeer constante plaats in den hersenstam gedege- 

 nereerd gevonden werden en beide in dezelfde streek van den 

 hersenstam hun einde vinden, n.1. in de regio subthalamica. In de 

 eerste plaats het crus superior ad corpora quadrigemina, als zijnde 

 de meest volumineuse bundel, tevens samengesteld uit vezelen van 

 het zwaarste kaliber. De in dit hersendeel verloopende vezelen zijn 

 kennelijk van zeer grove structuur, vergeleken met de meestal fijne 

 degeneraties elders in het konijn waar te nemen. De ontaarding 

 betreft met name het middelste 3e gedeelte van den bindarm, terwijl 

 de mediale en laterale nagenoeg geheel vrij van gedegenereerde 

 vezelen zijn. Met het vaststellen van dit floccu lus-deel van den 

 bovensten klein-hersensteei wordt dus de weg geopend tot een 

 verdere differentiatie van de dit hersendeel samenstellende zenuw- 

 bundels. Gearriveerd ter hoogte van het achterste corpus qua- 

 drigeminum buigen de bewuste vezelen met een vrij rechten hoek 

 boogvormig naar beneden en naar binnen om, de bekende bindarm- 

 kruising vormend, zooals die door de autoren wordt afgebeeld. 

 Slechts weinige doorsneden scheiden het begin en de voleindiging 

 van deze overkruising in de preparaten-serie. In de substantia 

 reticularis is de richting weer zuiver overlangs gericht aan de lengteas 

 van den hersenstam, terwijl bij het optreden van de roode kern 

 in het oog valt, dat met name het onderste deel van de roode 

 kern met de gekruiste kleinhersensteel in verband staat. Dit gekruiste 

 verband is, wat de flocculus betreft, volledig, waarbij er aan mag 

 herinnerd worden, dat Probst bewees, dat na exstirpatie van meer 



19* 



