C 296 ) 



irregulariter distributis, majoribus et minoribus, item longioribus et 

 brevioribus intermixtis, dimidiatis, nigris, opacis, dm clausis, tandem 

 irregulariter ruptis, persistentibus neque decedentibus nee circumcirca 

 a substrato solutis. Sporulis sessilibus, cylindraceis, hyalinis, continuis, 

 vulgo 7.5 X 1 f*> Das i rotundatis guttulaque sphaerica vel ovali, micante, 

 praeditis, apice acutiusculis, vacuis." 



VERKLARING DER FIGUREN VAN PLAAT I. 



Fig. 1. Stukje eener naald van Pinus austriaca, met hoopjes van perithecia 

 (p.) bezet. (Vi). 

 „ 2'. Vertikale doorsnede van een nog niet volkomen rijp perithecium. 



a. Cuticula ; 



b. Opperhuid ; 



c. De twee verdiepingen van staafvormige kleurlooze sporen ( 500 /i). 

 „ 3. Vertikale doorsnede van een rijp en opengebersten perithecium. 



a. Cuticula ; 



b. Opperhuid ; 



c Sporen, ten deele nog in ongeschonden, ten deele ook in verschoven 

 toestand ( 500 /i)- 

 „ i. Sporen, met een afgeronden voet en een spitseren top. Aan den voet eene 



vacuole i 1000 /^. 

 „ o. Dezelfde (sooo/j). 



2. HYMENOPSIS TYPHAE (Fuek.) Sacc. 

 (Plaat II). 



Deze fungus, op de verdorde bladseheeden van Typha latifolia 

 voor het eerst te Nunspeet aangetroffen in Juli 1904, werd mij onder 

 vele andere toegezonden door den Heer C. A. G. Beins. 



Hij doet zich voor : niet, zooals de Spliaerella's en Leptothyria's, 

 in den vorm van kleine stipjes, maar als verheven zwarte vlekjes 

 (Fig. 1, 2 en 3), die in de sleuven tusschen de bladnerven verspreid 

 staan en aan eene lengte van 1 — 4, eene breedte paren van y a mill. 



Fuckel beschreef den fungus het eerst onder den naam van My- 

 rothecium Typliae (Symb. 364), en dat wel onder deze bewoordingen : 

 ,,Peridiis lieniisphaericis, oblongïs, l / % lineam longis, aterrimis; conidiis 

 oblongo-ovatis, utrimque obtusis, simplicibus, biguttulatis, 18 X 6 [*, 

 pallide fuscis," en gaf eene niet geheel geslaagde afbeelding van een 

 conidium in fig. 21 van plaat 1. 



Hem volgde Saccardo (Syll. IV, 745), die wel is waar met zijn 

 voorganger instemde, dat de fungus tot de Tuberculaceeën behoort^ 



