( 297 ) 



maar dezen desniettegenstaande naar het geslacht Hymenopsis deed 

 verhuizen, op grond dat het sporenbed (sporodochium) bij Myrothe- 

 cium door een krans van wimpers is ingesloten, wat bij Hymenopsis 

 geenszins het geval is. 



Op eene goedgeslaagde vertikale doorsnede van Hymenopsis Typhae, 

 zooals de Heer C. J. Koning die voor mij teekende (Plaat 2), wordt 

 de bouw van onzen fnngus bijzonder goed, ja zelfs veel duidelijker 

 toegelicht dan zulks elders — ook bij andere soorten van hetzelfde 

 geslacht — het geval is. 



Daar, waar de zwarte schijfjes of vlekjes zich boven de opper- 

 vlakte der bladscheeden verheffen (Fig. 1, 2, 3), vindt men niet, 

 zooals Fückel schrijft, een „perithecium" (d.i. een meer of minder 

 volkomen afgesloten vrachtje), maar wel eene door de cuticula over- 

 welfde, bolvormige verzameling van vermenigvuldigings- cellen of 

 conidiën (Fig. 4 s.s.), die door eene laag van bijzonder gevormde 

 draagcellen (Fig. 4 x.) — te zamen stroma of vruchtbed geheeten 

 — worden voortgebracht. — Onder dat vrachtbed strekt zich de 

 opperhuid uit (Fig. 4 o.): eene aan de wijdte harer cellen gemakke- 

 lijk herkenbare laag. Het dient vermeld, dat de zwarte kleur der 

 verhevene schijfjes (Fig. 1, 2 en 3) niet aan de kleurlooze cuticula 

 (c), noch aan de kleurlooze opperhuid (o), doch enkel en alleen aan 

 de conidiën (Fig. 5 ij) moet toegeschreven worden, die echter, om 

 overlading te voorkomen, in Fig. 5 ongekleurd zijn gebleven. 



Een der belangrijkste figuren van Plaat 2 is Fig. 5. Bij x zijn 

 daarin weergegeven de bevoorrechte knots vormige draden of basidiën, 

 met het voortbrengen der conidiën belast, terwijl deze zelven (ij), 

 door hare voetstukken losgelaten, in de nabijheid daarvan in vrijen 

 staat zijn waar te nemen. De conidiën Lebben een langwerpigen rol- 

 ronden vorm, zijn min of meer on gelijkzijdig of gekromd, aan beide 

 uiteinden afgerond, doch aan den voet iets helderder, en mnisvaal 

 (Sacc. Chromotaxia, pi. I, fig. 3) van kleur. Zij bevatten elk 2 — 4 

 op elkander volgende vacuolen, en paren eene lengte van ongeveer 

 10, aan eene breedte van ongeveer 4 ^. 



Bij eene vergelijking tusschen de figuren van de Platen I en II, 

 zoude men den indruk kunnen verkrijgen, dat er in de figuren 2 

 en 3 van Plaat I evenmin een perithecium bestaat als in die van 

 Plaat II, hoewel deze term toch bij de beschrijving der Leptostroma- 

 ceeën gebruikelijk is. Daarom diene ter opheldering, dat laatstge- 

 noemde familie der Sphaeropsideeën een overgang vormt van de 

 perithecium-dragende tot de peritheciumlooze vormen, en dat men 

 bij de beoordeeling van deze beide gevallen aan de zwarte kleur van 

 de bovenhelft der schildjes, die nu eens uit de enkele cuticula, en 



