( 298 ) 



dan weder uit een e vereeniging van de cnticnla met de opperhuid 

 bestaan, nog al eenig gewicht heeft gehecht. Er komt bij dat de 

 Leptostromaceeën geene goed ontwikkelde basidiën voortbrengen en 

 dat hare sporen bijzonder klein zijn. 



De Latijnsche diagnose van Hymenopsis Typhae luidt: 

 „Sporodochiis amphigenis, hemisphaericis, inaequaliter in vaginarum 

 snlcis distributis, majoribus et minoribus, item longioribus et orbicu- 

 laribus intermixtis, primo cuticulam inter et epidermidem caelatis, 

 1 — 18 {x in diam., atemmis ; denique expositis, calvis, thalamo basidio- 

 phoro basilari praeditis ; basidiis dense fascieulatis, elongato-clavatis, 

 hyalinis, continuis; conidiis oblongis, rectis vel paullo curvatis et 

 utplurimum inaeqiiilateralibus, utrimqne obtusis, basi vulgo clarioribus, 

 10X4 k u, murinis (Sacc. Chromotaxia Tab. I, f. 3), 2 — 4-guttulatis, 

 guttnlis hyalinis, nunc binis sibi oppositis, tune iterum ternis (aut 

 quaternis) in seriem dispositis. 



VERKLARING DER FIGUREN VAN PLAAT II. 



Fig. 1. Stukje eener bladscheede van Typlia latifolia, in de sleuven tussehen de 

 nerven met sporodochiën (spora = spore ; docheion — bewaarplaats) 

 bezet (natuurl. grootte); p.p. perithecia. 



„ 2. Stukje eener bladscheede met twee sporodochiën, waarvan het eene geopend, 

 het andere gesloten ( 4 %) is. 



„ 3. Stukje eener bladscheede met twee sporodochiën, waarvan er een met eene 

 sleuf op de rugzijde voorzien is ( 40 /i). 



„ 4. Vertikale doorsnede van een rijp sporodochium. — cc. cuticula ; o.o. opper- 

 huid; s.s. conidiën; vb. vb. vaatbundels ; x. knotsvormige basidiën. 



„ 5. Een bundel knotsvormige basidiën (x. x.) met eenige conidiën (vj. vj.), 

 waarin 2 of 3 vacuolen. Het op de basidiën rustende of daarheen 

 gekeerde uiteinde der conidiën is steeds iets helderder dan het andere. 



Plantenkunde. — De Heer C. A. J. A. Oudemans biedt eene 

 mededeeling aan : ,, Over Sclerotiopsis pityophila 

 (Corda) Oud., eene Sphaeropsidee, voortgebracht door de naal- 

 den van P i n u s silvestri s." 



In het Nederlandsen Kruidkundig Archief, 3 e Serie, deel II, pag. 

 247, werd door mij melding gemaakt van een door den Heer 

 O. A. G. Beins te Nunspeet in 1901 aangetroffen fungus op de 

 naalden van Pinus dlvestris, die, in 1840 op hetzelfde substraat bij 

 Praag ontdekt door den botanicus A. J. C, Corda, in deel IV van 



