( 313 ) 



becijferd worden. Ik voerde deze becijfering uit door voor de her- 

 leide klokgangen Q — xQ B — yQ* — zQ v — uQ p de verschillen der 

 opeenvolgende coëfficiënten van f te bepalen naar de nieuwe inter- 

 polatie-methode. 



Voor a q laat zich de volgende ontwikkeling uitwerken: 



o{ .= ... . +K q °f -f- K q p f p + K q f q + K r q f r + K q 'f 8 + . . . 



0ok is a 9 = ï2 Vr waar If = J K^) dt ' 



¥g 



Er volgt uit, dat 



¥o 



* ~ d/ ö "- 12 ö/ 9 d/ " d/, v.12 ö/ ; "' ö/, ■ " ° 



dus, de coëfficiënt van f in de uitdrukking voor o q is gelijk aan den 



f 

 coëfficiënt van f q in de uitdrukking voor o . 



Laten wij eens het geval beschouwen: f q =1 en alle andere 



f = ; dan is o q = K q , a p = K p q of = K q , o r = Z^ of = Z^ , enz. 

 De rij der grootheden o voor dat geval levert dus ineens alle coëffi- 



cienten op, die noodig zijn voor de ontwikkeling van o q . Naar 

 dit denkbeeld liet ik interpoleeren tusschen de getallen ...,0,0,100, 

 0, . . . evenveel malen als er tijdsbepalingen waren, het getal 100 

 telkens voortschuivende over één interval tusschen opeenvolgende 

 tijdsbepalingen. Wordt deze becijfering met overleg ingericht, dan 

 loopt zij zeer vlug af en de uitkomsten geven zelve controle op hare 

 iuistheid, want de coëfficiënten met twee indices worden 2 maal 

 onafhankelijk van elkaar gevonden. 



Hier is in bijzonderheden aangegeven, hoe ik voor eene tijdsbe- 

 paling de becijfering dier coëfficiënten heb ingericht. 



Yolgens § 2 mijner mededeeling ,,Over interpolatie enz." van 

 10 Dec. 1902, heeft men de betrekkingen : 



_ _ _ 9q + 9r—_ 2 Qn _ 9jJ_+9q ~ 2 Q m 



öq — e n e, n e n — - e m — * 



die veroorloven de rij der o te becijferen uit de rijen der g en der 

 Q, als eenmaal de rij der g is gevonden. 



Laatstgenoemde rij is bepaald door de vergelijkingen (C) van 

 § 2 nl. 



_ n Q m + m Q n n (Q m — g p ) m (Q n —g r ) 

 m -\- n 2 (m -\- n) 2 (m -\- n) ' 



