( 320 ) 

 berekend, bleken de fouten bij substitutie reeds goed te voldoen. 

 De laatste afwijkingen nam ik, waar noodig, weg, door nog 



&.% 



toe te voegen aan de fouten. 



Ten slotte nog een staat (III), die de uitkomsten der vereffening 

 bevat welke noodig zijn ter berekening van den klokstand op een 

 willekeurig tusschen de tijdsbepalingen gelegen tijdstip. Dit tijd- 

 stip zij q -f- T, het laatstvóórgaande tijdstip eener tijdwaarneming q ; 

 laat verder zijn over het tijdsinterval van q tot q -\- T: 



de gemiddelde luchtdruk, in Mm. kwik van 0° C. uitgedrukt 760 -f- Bt 

 de gemiddelde temperatuur in Celsiusgraden 10° -f- &t 



het gemiddelde temperatuurverschil in Celsiusgraden Vt 



zoo geschiedt de becijfering van den klokstand Sq+T naar onder- 

 staande formule : 



De waarden van S, ƒ, G, C, E, die optreden in deze formule, zijn 

 te ontleenen aan den bovenvermelden staat. 



De 5 de kolom van dien staat bevat de gemiddelde klokgangen 

 voor elk tijdsinterval tusschen 2 opeenvolgende tijdsbepalingen na de 

 herleiding en vereffening. Aan deze laat zich de standvastigheid van 

 gang van het uurwerk beoordeelen. Ik moet hierbij opmerken, dat 

 de kleine ongelijkheid van jaarlijksche periode, in die getallen aan- 

 wezig, hoogstwaarschijnlijk te wijten is aan eene kleine onjuistheid 

 in den langs den beschreven weg verkregen temperatuurscoëfficient. 



In de laatste kolom van staat (III) bevinden zich de grootheden 

 JS, verschillen der opeenvolgende E. TA] geven eene eenvoudige 

 controle op de vereffeningsrekening> omdat zij gelijk moeten zijn aan 

 de fouten f vermenigvuldigd met 20, of ook f g •=. JE q : 20. De aan- 

 genomen rij van fouten voldoet aan deze betrekking redelijk wel, 

 als men hierbij afwijkingen toelaat, die in duizendsten der tijdsekunde, 

 m noch n overschrijden, dus in de gemiddelde dagelij ksche gangen 

 nog niet S ,00I verandering geven. 



