( 334 ) 



kenmerken van ] her is amara, de figuren van VI tot VIII van 

 Anethum graveolens en XI tot XIII van Malva vulgdris dan blijkt 

 het, dat, terwijl bij de twee eerstgenoemde planten de verschuiving 

 der curve in de verschillende gevallen zeer verschillend is, deze bij 

 Malva vuhjaris voor de drie kenmerken ongeveer evenveel bedraagt 

 en wel voor alle drie betrekkelijk weinig. We kunnen ons dus met 

 behulp van de curven eenigszins een denkbeeld vormen van de mate 

 van den invloed van verschillende voedingsomstandigheden, maar 

 toch verkrijgt men eerst een juist inzicht daarin, wanneer men de 

 curven definieert door bepaalde constanten en deze met elkaar ver- 

 gelijkt. Hierdoor is het mogelijk te bepalen welken invloed de voe- 

 ding niet alleen op de mediane waarde van het kenmerk heeft, 

 maar ook op de variabiliteit daarvan. Om deze grootheden te leeren 

 kennen zijn uit de waarnemingen de mediane waarde M en het 

 quartiel Q bepaald. Hieruit is volgens de methode, door Verschaffelt 1 ) 



Q 



ingevoerd, de varibialiteitscoëfficient — berekend, die een maatstaf 



is voor de variabiliteit en in staat stelt deze van verschillende ken- 

 merken met elkaar te vergelijken. Ook voor de eenigszins scheeve 

 curven zijn deze waarden bepaald, daar deze curven niet belangrijk 

 van de symmetrische afwijken en bovendien in alle gevallen het 

 gemiddelde van de beide quartielen is genomen. Alleen van de halve 

 curve voor de takken der 3 de orde van Iberis amara, fig. V, zijn 

 geen constanten berekend. Over deze curve zal ik later spreken. 



Ik deel hier de bij de onderzochte planten voor de verschillende ken- 

 merken gevonden w r aarden mede in dezelfde volgorde als die van de 

 curven op de plaat. In de tabel duidt G de constanten van de goed 

 gevoede, S die van de slecht gevoede planten aan. Voor ieder kenmerk is 

 aangegeven : de mediane waarde, het quartiel, de variabiliteitscoëffi- 

 cient en de minimum- en maximumwaarde. Verder is zoowel voor 

 de mediane als voor den variabiliteitscoëfficient het verschil tusschen 

 de waarden dezer grootheden bij de goed gevoede en de slecht 

 gevoede planten berekend. Dit verschil, gedeeld door de waarde van 

 de goed gevoede planten en dus uitgedrukt in deelen van deze waarde, 

 zal ik gevoeligheidsco'ëfjicient der mediane en der variabiliteit noemen. 

 Deze gevoeligheidscoëfficienten zijn in de tabel onder de beide waar- 

 den aangegeven. Een -f- teeken voor den gevoeligheidscoëfficient 

 duidt aan, dat de waarde bij de goed gevoede planten het grootst, 

 een — teeken, dat de waarde bij deze het kleinst is. 



Uit deze tabel blijkt, evenals uit de curven, dat in 't algemeen de 



l ) Ed. Verschaffelt, 1. c. 



