( 340 ) 



lieden gekweekt. Bij Iberls amara is de lengte der planten van 

 de vruchtbare aarde meer variabel dan die van de planten van den 

 zandgrond, andere onderzochte kenmerken daarentegen vertoonen in 

 de slecht gevoede cultuur grooter variabiliteit. Evenzoo is bij Anethum 

 graveolens de veranderlijkheid van het aantal bladslippen der goed 

 gevoede planten, en van het aantal bloemen en 't aantal scherm- 

 stralen van cle slecht gevoede planten het grootst, terwijl bij Malva 

 vulgaris de lengte van den bladsteel en van het aantal vrachtjes bij 

 de goed gevoede planten, daarentegen de lengte van de bladschijf 

 der planten van den zandgrond de grootste variabiliteit vertoonen. 



Wanneer we de verkregen resultaten in 't kort samenvatten dan 

 zien we, dat de voeding van invloed is op de mediane waarde en 

 op de variabiliteit der kenmerken. Het blijkt nu echter bovendien, 

 dat de gevoeligheidscoëfiicient der mediane zeer verschillend is : 



i ü . voor verschillende species onderling vergeleken. 



2°. voor verschillende kenmerken van dezelfde species. 



En omtrent de variabiliteit is het volgende gebleken : 



Q 

 1°. bij goede voeding is de variabiliteitscoëfficient — vrij constant 



voor verschillende kenmerken van dezelfde species, maar zeer uiteen- 

 loopend bij de verschillende species. 



2°. bij slechte voeding vertoonen twee der onderzochte species 

 groote verschillen tusschen de variabiliteitscoëfncienten der verschil- 

 lende kenmerken van dezelfde species; terwijl bij één species de 

 variabiliteitscoëfncienten van cle verschillende kenmerken betrekkelijk 

 weinig uiteenloopen. 



3°. de gevoeligheidscoëfficient van — is bij de verschillende species 



en kenmerken zeer uiteenloopend en varieert tusschen — 1,40 en -f- 0,29. 



4°. Voor sommige kenmerken is de gevoeligheidscoëfficient van — - 



positief, dus heeft goede voeding een vermeerdering van de varia- 

 biliteit tengevolge; voor andere kenmerken, zelfs van dezelfde species, 

 is deze coëfficiënt negatief. 



In het voorgaande is alleen sprake geweest van die kenmerken, 

 welke symmetrische curven vertoonen of curven, die als zoodanig 

 beschouwd kunnen worden, en die, door ze in constanten uit te 

 drukken, de genoemde resultaten hebben gegeven. Van deze wijkt 

 de curve van liet aantal zijtakken der 3 de orde van lberis amara, 

 op den zandgrond gekweekt, als een halve curve, geheel af. Voor 

 de cultuur op de vruchtbare aarde daarentegen geeft hetzelfde ken- 

 merk een symmetrische curve. In fig. V is deze zeer plat en lang- 



