( 343 ) 



Plantenkunde. - - De Heer Moll biedt namens Dr. B. Sypkens 

 diens dissertatie aan, getiteld : „De kemdeeling bij Fritillaria 

 imperialis L.", en deelt daaromtrent het volgende mede: 



Het onderzoek liep vooral over de kerndeelingen in den embryo- 

 zak van Fritillaria, vroeger een geliefkoosd materiaal voor kern- 

 deelingsonderzoekingen . 



De Heer Sypkens onderzocht zoowel de vrije kerndeelingen in liet 

 wandstandig protoplasma als de dadelijk door tangentiale celdeeling 

 gevolgde kerndeelingen in de eerste laag van endospermcellen. Verder 

 werden eenige waarnemingen gedaan omtrent cle kernen in de zaad- 

 knoppen van Tulipa en in den vegetatiekegel van den wortel van 

 Vicia Faba. 



Wat de methode van onderzoek betreft, al het materiaal was ge- 

 fixeerd met het sterke chroom-osminm-azijnzunrmengsel van Flemmtng. 

 Het werd grootendeels op verschillende wijzen in paraffine ingesmolten, 

 en onderzocht aan seriën van doorsneden van 2 tot 4 \x dikte, ge- 

 kleurd met gentiana-violet, Eenige waarnemingen werden ook gedaan 

 met behulp der door van Wisselingh ingevoerde methode van oplos- 

 sing der kernen in chroomzuur van ± 50 pCt. Deze beide methoden 

 vullen elkander aan; de chroomziiurmethode verdient de voorkeur 

 voor waarnemingen omtrent het kernskelet, doorsneden kunnen meer 

 leeren omtrent de kernspoel. Maar van beide werd ook bij dit onder- 

 zoek de voortreffelijkheid weder bewezen tegenover waarneming van 

 de kernen in haar geheel, Avaarbij het in vele gevallen onmogelijk 

 is zich een juist beeld te vormen van haar inwendige structuur. 



Ik wil thans in het kort cle belangrijkste resultaten nagaan welke 

 . de Heer Sypkens voor de verschillende stadiën der kerndeeling verkreeg. 



De rustende kern werd aan doorsneden en met chroomzuur onder- 

 zocht, en de daarbij verkregen resultaten bevestigden in hoofd- 

 zaak die, welke door van Wisselingh en door Grégoire met zijne 

 medewerkers Wygaekts en Berghs werden openbaar gemaakt. Het 

 skelet van de rustende kern bestaat uit talrijke grootere en kleinere 

 chromatineklompen, .door fijne draden met elkaar verbonden, zoo- 

 dat een anastomoseerend netwerk gevormd wordt. Er is geen 

 grond om in dit netwerk het bestaan van twee bestanddeelen, 

 chromatine en linine aan te nemen ; de chroomziiurmethode leert 

 het tegendeel evenzeer als gekleurde kerndoorsneden, indien men 

 slechts, zooals de Heer Sypkens ook cleed, gedeeltelijke ontkleuring 

 van het netwerk weet te voorkomen. Op hen, die de bewering 

 omtrent het bestaan van linineverbindingen w r enschen vol te houden, 

 rust de last om nieuwe en deugdelijke bewijzen daarvoor aan te 



24* 



