( 344 ) 



voeren. Ook voor de kernen van integumenten en nucellus van 

 Fritillaria en voor die der zaadknoppen van Tulipq werden dezelfde 

 uitkomsten verkregen. 



Wat de zelfstandigheid der chromosomen aangaat, heeft van 

 Wisselingh aangetoond, dat deze gedurende het kluwenstadium bestaat, 

 daar er dan nooit één enkele doorloopencle draad aanwezig is. Maar 

 zijne verdere waarnemingen, evenals die van Grégoire en Wygaerts 

 wijzen er op dat waarschijnlijk, ook zelfs in het rustend stadium, 

 deze zelfstandigheid niet geheel wordt opgeheven. Ook de Heer 

 Sypkens kreeg bij zijne waarnemingen omtrent de vorming van het 

 kluwenstadium en omtrent die der dochterkernen uit de dochter- 

 kluwens dezelfde overtuiging. Hij spreekt van ,,een centralisatie en 

 decentralisatie van een aantal chromatin emassa's, die in bepaalde 

 stadiën evenzoovele chromosomen vormen". 



Omtrent het gedrag der chromosomen bij het deelingsproces werd 

 bij dit onderzoek, om de bovenvermelde reden, weinig nieuws 

 gevonden. Het aantal chromosomen kon op ongeveer 60 worden 

 vastgesteld, maar in sommige kernen is het bepaald veel kleiner. 

 Ook de vorm der chromosomen is niet constant; in dezelfde kern 

 kunnen zoowel U- als V- en J-vormige worden aangetroffen. 



Het onderzoek der kernspoel daarentegen leverde belangrijke uit- 

 komsten op, en wel niet zoozeer omtrent de vorming der spoel als 

 omtrent haar verder lot en haar rol bij de cel deeling. 



De vorming der spoel kon in bijzonderheden worden nagegaan. 

 Rondom de vrije kernen in het wandstandig protoplasma van den 

 embryozak bevindt zich korrelig protoplasma met vele, zeer kleine 

 adventiefvacuolen ; rondom de kernen der eerste endospermcellen 

 evenzoo protoplasma met meerdere kleine vacuolen. Als nu de 

 kernen zich beginnen te deelen en de kernmembranen worden 

 opgelost dan dringt protoplasma uit de omgeving, in het eerst zonder 

 veel vacuolen, in cle kernruimte door, en vormt daarbinnen de 

 spoeldraden, die aanvankelijk uit aaneengeschakelde korrels bestaan, 

 later meer glad worden. Zij richten zich langzamerhand evenwijdig 

 en worden tot een bundel vereenigd zonder naar de polen daarvan 

 sterk te convergeeren. De kernen verkeeren dan in het kluwen- 

 stadium. Later, in het asterstadium, ontstaan nevens de reeds ver- 

 melde draden geheel op dezelfde wijze nog andere, die dikker 

 worden en slechts van de polen tot den aequator loopen, waar zij 

 aan de intusschen gevormde chromosomen zijn vastgehecht. Zij 

 bevinden zich niet alleen aan den omtrek der spoel, maar worden 

 ook in het binnenste gedeelte van alle overlangsche doorsneden van 

 een kern aangetroffen, Strasburger heeft de eerste soort van draden, 



