( 353 ) 



De hoeveelheid Al 2 3 was in alle groot. In de laatste zeer groot, 

 en daarbij ook mikrokristallijne geheel Si 2 vrije Al 2 3 . Dus 

 hetgeen Hydrargilliet genoemd wordt. 



Voor de Lateriet is alzoo niet alleen het vele ijzeroxyde kenmer- 

 kend, zooals tot nog toe gemeend is, maar ook een kiezelzuur-arme 

 aluinaarde, die zelfs soms geheel kiezelzuurvrij en kristallijn kan zijn. 

 Dit is inzonderheid het geval bij de Lateriet der Seychellen-eilanden 

 door Brauer ontdekt en door Bauer onderzocht. 



Ik bevestigde de summaire analyse van Bauer, en vond de ver- 

 houdingen : 



In de Dioriet-Lateriet (met 27% Fe 2 3 ) 0.03—0.07 

 „ „ Graniet-Lateriet ( „ 38% „ ) 0.05— 0.08 en 1.0 (weinig) 

 en zooveel sterk gebonden water, dat de formule Al 2 3 . 3 H 2 O 

 pastte. Zij bevat dus maar eene geringe hoeveelheid Si 2 -arme A1 2 3 . 

 Dat dit Hydrargilliet gemakkelijker oplosbaar is door slappe kali 

 en slap zoutzuur dan het mineraal, dat in zichtbare kristalletjes voor- 

 komt, behoeft niet te verwonderen. 



Het verweeringssilikaat, zoolang het geene zuivere kristallijne Hydrar- 

 gilliet bevat, mag als eene amorphe stof beschouwd worden met 

 kolloïdale eigenschappen, van geene bepaalde chemische samenstelling; 

 eene onbepaalde verbinding, van het karakter min of meer der 

 absorptieverbindingen. Kleine hoeveelheden alkalinische basis (K 5 0, 

 MgO, CaO) zijn daarin aanwezig. Zij hebben een absorbeerend ver- 

 mogen, als de kolloïden, voor waterdamp, gassen, enz. 



De vraag rijst : Zijn de gevonden verschillen van samenstelling 

 van het verweeringssilikaat toe te schrijven aan deszelfs oorsprong 

 (zoogenaamde zure silikaten, of wel basische silikaten) dan wel aan den 

 gang van de verweering in derzelver afhankelijkheid van de verwee- 

 rende agentia en het klimaat ? 



De hypothese, die het eerst bij de hand ligt is de eerste ; dus : de 

 basische silikaten verweeren tot een silikaat met het verhoudingscijfer 

 ± 2 tot ; de zure tot db 5 tot ± 2. 



Andere hypothesen zijn gemaakt, (A. Liebreich, Gr. C. Dubois) 

 zooals : de aluinaarde zoude opgelost en weggevoerd zijn, en later 

 weder kieselzuurvrij afgezet ; pyriet zou geoxydeerd zijn, waaruit 

 zwavelzuur ontstaat, dat snel doet verweeren ; de daardoor ontstane 

 basische zwavelzure aluinaarde zoude dan door een alkalisch grond- 

 water ontleed moeten zijn, zoodat een produkt als de Lateriet en de 

 Beauxiet konde ontstaan. Verder zoude de temperatuur der Tropen 

 gunstig zijn voor dezen verweeringsgang. Daarom zouden deze Si0 2 arme 

 verweeringssilikaten juist in de tropische luchtstreek voorkomen. Daar 

 echter de Beauxiet ook in gematigde luchtstreken voorkomt, zoo werd 



