( 366 ) 



verlengen naar de basis van liet blad toe. Nooit ziet men die stroom- 

 bimdels, omgekeerd, zich bij den bladsteel ontwikkelen en naar den 

 steel der prolificatie verlengen, en evenmin van af cle prolificatie 

 naar den bladtop gaan. Zij ontstaan dus van bovenaf en richten 

 zich naar beneden. 



Wordt een bestaande prolificatie afgesneden, zoo ziet men den 

 bundel gaandeweg verdwijnen ; ook dit verdwijnen begint van boven 

 af en gaat naar beneden toe voort, 



Beide verschijnselen wijzen op het bestaan, bij de regeling der 

 protoplasmastroomen, van een polariteit waarvan de impuls uitgaat 

 van den organischen top en naar de basis gericht is. 



Onderbreekt men dien stroombundel door een groote dwarswond, 

 zoo wordt toch de communicatie hersteld en wel om het einde van 

 de wond heen. Daarbij gedragen zich de stroomen onder en boven 

 de wond intusschen geheel verschillend : de strengen, die van den 

 steel der prolificatie uitgaan, blijven in hoofdzaak onveranderd totdat 

 zij bij de wond zijn gekomen; dan gaan zij deels dwars af, om zich 

 bij het einde der wond om te buigen en in rechte lijn naar den 

 bladsteel te gaan. Een ander deel keert vaak met een bocht terug, 

 nl. vooral dan als de stroomen krachtig zijn. Er treedt dus boven 

 de wond als het ware een stuwing en vaak een terngkaatsing op, 

 die onder de wond geheel gemist wordt. 



Ook dit verschil in stroomverloop onder en boven de wond wijst 

 op een polariteit bij de stroomregeling in het protoplasma, terwijl 

 hier de impuls blijkbaar eveneens van den top uitgaat en naar de 

 organische basis gericht is. 



Er moet hieraan toegevoegd worden : eerstens, dat de stroomen 

 welke in een mei prolifeerend blad loopen, waaiervormig van top 

 en bladrand samenkomend en alle in den bladsteel overgaand, bij onder- 

 breking volkomen hetzelfde vertoonen als de strooinbünclel, die van 

 een prolificatie naar beneden gaat ; alleen is deze laatste meest krach- 

 tiger en daarom beter voor de proef geschikt. 



In de tweede plaats moet er aan herinnerd worden, dat overal in 

 het blad een zeer samengesteld netwerk van stroomen bestaat, uit- 

 gespannen tusschen de talrijke (=t= 800 per 1 mM 2 .) dwarsbalken, die 

 beide zijden van het blad met elkander verbinden ; zoo bestaat er 

 dus een bijna rechte, maar weinig intensieve verbinding tusschen elk 

 willekeurig paar punten op het blad ; waar dus hier gemakshalve 

 gesproken wordt van het ontstaan van stroomen wordt hiermede 

 bedoeld het zoodanig versterken, verdikken, der stroomen, dat zij 

 met het bloote oog of met de lonpe zichtbaar worden. 



Ten derde beweegt zich het protoplasma in alle stroomen steeds 



