( 371 ) 



dan veelal in verbinding niet de worteltjes, en clan was dus een 

 plant verkregen waarin, onder den irapuls, die uitgaat van de prolificatie, 

 zich de voedingsstroom ontwikkeld had in een richting, tegengesteld 

 aan den impuls, die in het blad bestond. 



Ook nu weder kon, op dezelfde wijze als vroeger 

 (blz. 368), door een dwarswond worden aangetoond 

 (als in Fig. 2, waarbij de basale helft van een 

 blad omgekeerd geplant was) dat die bundel in 

 het blad inderdaad gehoorzaamde aan den impuls 

 der prolificatie A, omdat aan de zijde van deze 

 de stuwing optrad. 



Toch bleek ook hier de omkeering slechts plaat- 

 selijk te zijn. Een kleine prolificatie B, had zich 

 n.1. later, na het maken der dwarswond, onder 

 deze (dus naar de zijde der apicale worteltjes) 

 Fig. 2- ontwikkeld. Dit nieuwe blaadje vormde nu weer 



een stroombundeltje, waarvan eenige dunnere stroomen zich in de 

 richting dier worteltjes begaven ; één dikkere stroom liep echter 

 dwars langs de wond, boog aan het einde met een scherpe bocht 

 om, en begaf zich naar de oude bladbasis. Daarbij kruiste l ) deze 

 stroom den bundel, die van de andere prolificatie naar de apicale 

 worteltjes ging, maar zelfs dat deed hem niet van richting veranderen. 

 Ook hier dus was, nu intusschen door de werking der zwaarte- 

 kracht, een omkeering verkregen, doch deze bleek eveneens slechts 

 zeer plaatselijk te zijn tot stand gekomen. 



De omgekeerd opgehangen bladeren leverden mij ten slotte nog 

 materiaal voor een andere proef. 



Deze bladeren Hadden, zooals gezegd, ten slotte voor het meerendeel 

 prolificaties en worteltjes naar de apicale zijde gevormd. Bij enkelen 

 nu bevonden zich een prolificatie en een worteltje op ongeveer 

 gelijke hoogte, maar de eerste aan de ééne zijde der middellijn van 

 het blad, het worteltje aan de andere zijde. 



Wat zou er nu geschieden, wanneer men dit bladstuk, door een 

 dwarswond isoleerende van de andere basale worteltjes en prolificaties, 

 afzonderlijke plantte ? Doordat er een veelvuldige directe, maar zwakke, 

 verbinding tusschen beide organen bestaat door middel van de fijne 

 protoplasniastroomen, was het mogelijk, dat de directe verbinding 

 zou versterkt worden en er dus een dwarsstroom zou ontstaan, 



l ) De stroom scheen den bundel te snijden, maar daar de stroomen loopen van 

 balk tot balk, en er zeer vaak twee stroomen op verschillende hoogte aan één 

 balk zijn aangehecht, hebben die stroomen elkander dus gekruist. Hetzelfde geschiedt 

 dikwijls bij stroomlussen. 



