( 372 ) 



evenals boven een groote dwars wond. Het kon echter ook zijn dat 

 de basipetale impuls van de prolificatie en van bet bladstuk een 

 zoodanige verbinding, niet, of niet in die richting toeliet. 



De drie proeven waarvoor geschikt materiaal verkregen werd, 

 waren nog niet geheel afgeloopen bij mijn vertrek. Toch bleek toen 

 reeds volkomen duidelijk, dat nergens een versterking van de dwarsche 

 verbinding was ingetreden. Integendeel, overal liepen de stroomen van 

 uit de prolificatie rechtstreeks naar de basale wond; stroomen welke 

 met het worteltje in verbinding stonden, vertoonden geheel hetzelfde. 

 Zelfs een indirecte verbinding tusschen beiden, via de basale wond, 

 kwam niet tot stand. 



Bij één der bladeren vormde zich een jong rhizoom op iy a mM. 

 afstands naast de prolificatie; een verbinding tusschen die beiden 

 kwam wel tot stand, maar langs een grooten omweg, nl. via de op 

 6y 3 mM. afstand gelegen basale wond. 



Bij een tweede ontstond dicht bij het worteltje een rhizoom, en 

 een ander rhizoom een weinig boven de prolificatie. In beide gevallen 

 werd Avederom de verbinding tot stand gebracht tusschen elk der beide 

 groepen via de basale wond, maar geen tusschen prolificatie en 

 worteltje. De volkomen phjsiologische scheiding tusschen prolificatie 

 en worteltje bleek ten slotte daaruit, dat op een kleine plek aan de 

 wond, juist op de plaats waar de stroomen uit de prolificatie deze 

 bereikten, zich een aantal kleine worteltjes hadden gevormd. 



De basipetale impuls was dus zóó krachtig, dat deze een dwarsche 

 verbinding geheel verhinderde, tengevolge waarvan elk bladstuk 

 twee morphologisch wel, maar phvsiologisch toch nauwlijks samen- 

 hangende individuen ging vormen. 



Boven werd gesproken van stroomen, clie door de wond werden 

 teruggekaatst; deze uitdrukking werd gekozen, omdat de richting dei- 

 wond blijkbaar invloed uitoefent op de richtingsverandering van den 

 stroom, en wel een gelijksoortige als een vaste wand dit bij een 

 aankomend golffront doet. 



Die invloed vertoont zich het duidelijkst, wanneer men van drie 

 krachtige bladeren het topgedeelte, dat men zoo groot mogelijk neme, 

 afsnijdt, bij het eerste blad volgens een dwarsche lijn, bij het tweede 

 V-vormig, dus met de punt naar beneden, en bij het laatste blad 

 evenzoo, maar met de punt naar boven gericht. Na eenige dagen 

 ziet men dan dat de stroomen bij de wond ombuigen en wel zoo- 

 danig, dat de lijnen, w^elke die stroombogen middendoorcleelen, in het 

 eerste geval evenwijdig loopen met de lengteas van het blad, dat zij 

 ij] liet tweede blad convergeeren en in het laatste divergeeren. Die 



