( 37-8 ) 



puntje op het donker groene orgaan ; dit groeit snei uit tot een 

 eylindervormig, zich spoedig verbreedend, uitwas, dat vaak geheel 

 wit blijft tot het een lengte van 1 cM. bereikt heeft, om dan bij 

 verderen groei van onderen op groen te worden. De top blijft wit, 

 zoolang het blad in lengte toeneemt, maar wordt groen als de groei 

 stilstaat, hetzij dat dit geschiedt als het blad volwassen is, dan wel 

 als ongunstige uitwendige invloeden dit tot gevolg hebben. 



In geen enkel geval werd de vorming van een blad voorafgegaan 

 door het optreden van een groote witte vlek met daarheen loopende 

 stroomen van meristeemplasma. Dit leidt tot de gevolgtrekking, dat 

 het jonge blad zijn meristeemplasma blijkbaar ontleent aan het proto- 

 plasma overal uit de naaste omgeving, zonder dat daarbij een 

 bevoorrechte richting van beweging als gevolg van een basipetalen 

 of acropetalen impuls optreedt. Tengevolge daarvan was dan elk der 

 stroomen zóó zwak, dat zij met de loupe niet zichtbaar waren. De 

 bladvorming blijkt dus onafhankelijk te zijn van den afdalenden 

 stroom van meristeemplasma. 



Slechts in één geval heb ik witte stroomen gezien in verbinding 

 met een jong blad : in een afgesneden blad had zich een krachtige 

 witte bundel gedifferentieerd, welke liep dicht langs de inplanting- 

 van een, na de afsnijding ontstaan, jong blaadje (prolificatie). Dit was 

 ruim 1 cM. lang en nog geheel ivoorwit. Van uit den steel ervan 

 gingen zes witte stroomen in het blad over; zij liepen alle basaal- 

 waarts om reeds zeer spoedig met den witten hoofdbundel te versmelten. 

 Ook deze gehoorzaamden alzoo aan den basipetalen impuls ; zij 

 hadden zich allengs gevormd gedurende de ontwikkeling van het 

 blaadje, en waren dus niet vooraf opgetreden om de vorming ervan 

 voor te bereiden, zooals dit met de worteltjes geschiedt. Ook de 

 groote witte vlek ontbrak hier. 



Daar de witte hoofdstroomen in dit afgesneden blad ook hier aan de 

 basis samenvloeiden om aldaar het ontstaan van rhizoom en worteltjes 

 voor te bereiden, mag men hieruit afleiden, dat er in hoofdzaak ook 

 geen verschil bestaat tusschen het meristeemplasma van bladeren 

 aan de eene, en dat van rhizomen en worteltjes aan de andere zijde. 



Er moeten dus oorzaken werkzaam zijn, die in het afgesneden 

 blad of in het rhizoom een splitsing in het plasma teweegbrengen 

 ter vorming van nieuwe prolificaties en bladeren, en, daar men in 

 culturen regelmatig waarneemt, dat nieuwe prolificaties aan de licht- 

 zijde van het blad ontstaan, zal ook hierbij het licht voorzeker een 

 rol spelen. Ongetwijfeld zijn er echter nog andere, inwendige, thans 

 onbekende factoren, die medewerken om het ontstaan en de plaats 

 van oorsprong der prolificaties te bepalen. 



