( 399 ) 



toluol ontstaande p-nitrotoluol volkomen is te scheiden, ook weder 

 doordien de orthronitroverbinding vloeibaar is. Men vindt verder 

 opgegeven, dat o-toluidien soms anilien bevat. 



Van de verschillende wijzen, die in de literatuur ter zuivering- 

 van o-toluidien aangegeven zijn, leek mij de overvoering in oxalaat 

 de geschikste toe; de oplosbaarheid van orthotoluidien-oxalaat bedraagt, 

 volgens Beilsteins Handbuch, 2.38 gew. dln. in 100 gew. dln. water 

 bij 21°; die van het zure oxalaat van p-toluidien (het neutrale be- 

 staat niet) 0.87 gew. dln. in 100 gew. dln. water bij 10°. Bevat 

 dus het o-toluidien eenige procenten para, dan moet het oxalaat 

 hiervan in de waterige moederloog bij het omkrystalliseeren blijven 

 en is de aanwending van aether, dat als ,, nauwkeurig" scheidings- 

 middel der oxalaten wordt aangegeven, overbodig. Ook eventueel 

 anilien moet aldus te verwijderen zijn. 



Om te kunnen beoordeelen, of langs dezen weg inderdaad eene 

 volkomen zuivering te bereiken zoude zijn, was het noodig eerst 

 een kenmerk te bezitten, waarmede clit kon worden vastgesteld ; 

 want de in de literatuur aangegeven methoden ter onderzoek der 

 zuiverheid van o-toluidien, van Haussermann (Fr. 26,750), Reinhart 

 (Fr. 33,90) en Lunge (Fr. 24,459) schenen voor het bepalen van 

 zeer geringe hoeveelheden verontreinigingen minder doeltreffend. 



Hiervoor bleek de bepaling van het stolpunt der acetylverbinding 

 te kunnen gebruikt worden. Dooi' bepaling van een deel der stol- 

 puntskromme van o- en p-aceettoluied kon dan tevens quantitatief 

 de hoeveelheid der verontreiniging bepaald worden. 



Gevonden werden de volgende stolpuntscijfers. 



gehalte i 



lan 



stolpunt 



para in 



7. 











109.°15 



1.12 





108. 45 



2.42 





107. 75 



9.58 





103.°2 



13.6 





100.°8 



Dat 109.°15 het stolpunt voor zuiver aceet-o-toluied is, werd daar- 

 door vastgesteld, dat uit een ,, chemisch zuiver" o-toluidien het oxalaat 

 bereid werd, hieruit na omkrystalliseeren het toluidien werd terug- 

 gewonnen en deze bewerkingen nog eenmaal werden herhaald. 



Na iedere krystallisatie van het oxalaat werd een kleine hoeveelheid 

 o-toluidien in aceetverbinding omgezet; de waargenomen stolpunten 

 waren beide het aangegeven cijfer, dat ook door omkrystalliseeren 

 der aceetverbinding geene verdere vermindering onderging. 



