'( 408 ) 



peratuur-schommelingen aan de zonsschommelingen voorafgaan of 

 daarop volgen. 



Dit blijkt wanneer men de tem peratuur-schommelingen vergelijkt 

 met de kromme voor de Relativzahlen der zonnevlekken. In de 

 bijgevoegde grafische tabel is A de kromme van de Relativzahlen 

 volgens R. Wolf, B het laatste gedeelte der temperatuur-kromme 

 naar een 356-jarige periode, C die naar de 178-jarige periode, D de 

 allerlaatste 178-jarige schommeling alleen l ). Ik geef deze krommen 

 niet om te betoogen dat ze met elkaar overeenstemmen tot in bijzon- 

 derheden — gelijk wel het geval is met de krommen der variaties 

 van de magnetische elementen en de zonnevlekken-kromme — een 

 dergelijk parallelisme was hier, het materiaal in aanmerking genomen, 

 a priori niet te verwachten • maar om aan te toonen dat het alge- 

 meene karakter der zons- en temperatuur-krommen hetzelfde is, 

 waarbij opmerking verdient, dat de gemiddelde kromme B dichter 

 tot A nadert clan D. De afwijkingen in plaats van cle temperatuur- 

 schommelingen ten aanzien van de zonsschommelingen schijnen althans 

 ten deele stelselmatig te zijn. Bij de vergelijking van den gang der 

 temperatuur-krommen en zonskrommen in de afzonderlijke elfjarige 

 periodes moet echter nog een ander verschijnsel der zons-activiteit 

 in aanmerking genomen worden dan de min of meerdere vlekken- 

 rijkclom (ofschoon het daarmede zeker verband houdt), te weten cle 

 afwijkingen van minimum en maximum van cle normaal. 



In het vage verband tusschen de grootte cler waarde M — m en de 

 mindere of meerdere koude — in den aanvang van dit opstel aangeduid, 

 — komt dat verschijnsel reeds tot uiting, maar het spreekt duidelijker 

 in het diagram III rechts onderaan op de grafische tabel, waar (voor 

 de laatste 17 elfjarige periodes) cle gestippelde lijn voorstelt, in jaren, 

 de vertraging (-{-) of versnelling ( — ) van het waargenomen zons- 

 minimum en -maximum ten opzichte van het berekende gemiddelde 

 11.13, terwijl cle overeenkomstige groep koude-factoren is aangeduid 

 met de doorgetrokken lijn door A (zeer kond) tot D (zeer warm). 

 In het algemeen vinden wij clat versnelling der zonsschommeling met 

 meer koude, vertraging met meer warmte overeenkomt. 



Ook voor de periodes afzonderlijk geldt over het geheel deze regel, 

 mits de afwijkingen aanzienlijk zijn. Brengen wij het hier gevondene 

 in verband met cle zooeven vermelde verdeeling der koude-factoren 



l ) Bij de krommen B, C en D is geen andere vereffening aangewend dan die 



a _i_264-c 

 voLens de formule b v — 7 — • De koudefactoren zijn van jaar op jaar geteld, 



alleen bij D per twee jaren saamgevat wegens het geringe aantal. 

 De schaal is : 1 koudefactor — 40 Relativzahlen. 



